Wil je weten wat kanker is?


Lieve mensen!

Ik wil jullie graag attenderen op mijn nieuwe website lindawoudstra.nl! Hier heb ik een artikel gepubliceerd, waarin ik uit de doeken doe wat kanker is! Klik hier

Op mijn blog, http://www.mijnstrijdtegenkanker.wordpress.com wil ik met mensen contact houden over alles wat wij zoal tegenkomen in de media en door eigen onderzoek. Discussieer mee! En zet je commentaren onder de artikelen erbij! Zo kan iedereen meelezen en leren van de ervaring van anderen. Dat is ook de plek waar je moet zijn als je voor mij een vraag hebt over supplementen of mijn mening wilt horen over een bepaalde anti-kanker therapie. Op de nieuwe site is daarvoor geen ruimte en ga ik met mensen die daar aan toe zijn, de diepte in via coaching. Daar publiceer ik mijn visie en hypothese op kanker en heb ik een heel bewuste keus gemaakt voor 1 aanpak. Die aanpak, steunt op twee elementen:

  1. Stress en trauma reductie
  2. en het ketonisch dieet

Dit is voor mij, na alle omzwervingen, de enige weg die ik nu nog loop op het pad naar genezing.

Continue reading “Wil je weten wat kanker is?”

Discussieer mee! Nieuwe inzichten over kanker!


Het artikel “Genezen van kanker in 6 stappen” dat hier al vanaf het begin in 2009 op de website staat, is nog steeds interessant om te lezen, zeker ook vanwege alle vragen en commentaren en ik laat het daarom ook staan.

Een aantal van mijn inzichten zijn echter geheel verandert!

Ik wil dan ook de discussie en vragen over genezing, bij deze nieuwe post voortzetten! Dat is een stuk overzichtelijker, voor iedereen. Er staan soms honderden comments bij oude artikelen! Ik ga daarom de belangrijke discussies splitsen naar onderwerp zodat ze makkelijker te volgen zijn.

Het is vandaag 22 april 2017 en mijn nieuwe website is gelanceerd! Daar deel ik mijn laatste inzichten over wat ik denk dat kanker is. Zie het artikel ‘Wat is kanker?

Een aantal van de inzichten genoemd in mijn eerste stappenplan Genezen van kanker in 6 stappen heb ik (deels) moeten bijstellen. Continue reading “Discussieer mee! Nieuwe inzichten over kanker!”

Mijn verhaal op YouTube


Voor het nieuwe YouTube Kanaal Untold van Tamara Straatman heb ik mijn verhaal een keer uitgebreid uit de doeken kunnen doen! Ik hoop dat het mensen kan inspireren om op zoek te gaan om het zelfgenezend vermogen dat we allemaal hebben, weer te activeren.

Ik leef al 8 jaar met kanker en ben heel gezond. Veel gezonder dan 8 jaar geleden. Nog niet genezen, maar ik heb er alle vertrouwen in dat ik dat ook nog zal bereiken.

Veel kijk plezier!

Telegraaf interview


Vandaag in de telegraaf het vervolg op mijn verhaal van bijna twee jaar geleden.

http://www.telegraaf.nl/vrouw/gezond/gezondlijf/24238749/__Linda_ziet_af_van_reguliere_kankerbehandeling__Ik_wil_niet_weten_of_de_kanker_is_uitgezaaid__.html

Om de keuze te durven maken voor zwarte zalf heb ik eerst veel gedaan om naar mijn innerlijke stem of hogere bewustzijn te luisteren! Die je in je hart vind het antwoord heeft op alle vragen. Mij heeft daarbij heel erg geholpen om een keer een Ayahuasca ceremonie bij te wonen. Dat heb ik gedaan bij http://www.mensenaandacht.nl

Waar koop je zwarte zalf?

Niet in Nederland dus, het is verboden. Gewoon planten extracten! Verboden? Voor informatie over zwarte zalf kun je Googlen op black salve, bloodroot, cansema.

Maar pas op de foto’s zijn soms afschrikwekkend en het eindresultaat staat er niet altijd bij! Veel sites die kwaad willen spreken tonen alleen het begin van het proces waarbij je cellen de kanker er uitwerken, dat leidt veelal tot een groot gat en ziet er naar uit. Maar als je een paar maanden verder bent heeft de huid zich, zeker bij kleinere wonden tot 3-4 cm, volledig en zonder littekens hersteld!

Ook kun je kijken op de Facebook groep zwarte zalf: The Black Salve Discussion Group waar we wereldwijd ervaringen met elkaar delen.

https://www.facebook.com/groups/blacksalve/?fref=ts

En hier de link om het te kopen:

http://www.herbhealers.com/store/http-www-altcancer-com-cansema-htm.html

 

Eerste hulp bij onvolwassenheid


Lieve mensen,

Er zijn alweer meer weken voorbij, dan ik me had voorgenomen om het vervolg van mijn verhaal op te schrijven. Elke dag komt er namelijk wel weer iets waardevols voorbij, waar ik vervolgens ook over wil schrijven en zo hoopt het materiaal zich op!

Ik ga maar gewoon verder waar ik ben gebleven, ook al is dat alweer van eind februari. Er begint zich steeds scherper in mijn brein af te tekenen dat de stress, die ik altijd al op de eerst plaats zette als oorzaak van kanker, ook door mij nog steeds niet echt begrepen wordt. Hoe diep grijpt dit in in mijn ziel? En hoe kom ik daar nou toch bij?

Ik maak mijn afspraak bij Sanne Dijkstra voor een Quantum Hypnosis Healing Therapy (QHHT) sessie en bereid me voor door veel te lezen en bekijk veel filmpjes van Dolores Cannon over het onderwerp. Het orakel Facebook brengt mij opnieuw een brokje interessante informatie…naar aanleiding van een post krijg ik van een vriend de tip om een interview te bekijken van Hans Laurentius.

Hans Laurentius onderzoekt het leven in het nu en helpt mensen dit ook te ontdekken. Zijn levensvisie, non-dualiteit, is uitermate confronterend, in de zin dat het de dualiteit, waar we soms erg aan gehecht zijn, compleet verwerpt. Hij zegt eigenlijk zodra je toegeeft aan de dualiteit ben je altijd wel ergens ontevreden over. Alles valt dan namelijk constant uiteen in delen, die bovendien ook nog eens tegengesteld zijn. Onze Quest bestaat alsmaar uit het bestrijden van datgene dat we aan de overkant van ons gezichtspunt zien. Dat is vaak niet goed, fout, verkeerd, lelijk of op zijn minst voor verbetering vatbaar. Hmm, als je het echt op je laat inwerken en je volgt zijn spoor naar het middelpunt, het punt van evenwicht, dat kleine moment waar alles net even goed kan zijn. Dan snap je wel, dat daar zijn in dat moment, een mooi streven is. Maar ja, wat kan ik daar nu mee ivm met mijn kanker?

Ont-wikkeling

Tot ik op zijn site nog even verder speur en dit boekje tegenkom: Eerste hulp bij onvolwassenheid (gratis te downloaden).

De titel is al intrigerend. En ja, Hans neemt bepaalt geen blad voor zijn mond. Hij zegt waar het op staat. De meesten van ons zijn nog onvolwassen. Niet vol-wassen. Niet uit-ont-wikkelt. Als ik het zo zeg voor mezelf, komt het al wat minder hard aan. En kan ik het handelen, maar mijn ego verkrampt toch wel even bij de directheid van Hans. Tot ik ga lezen.

Wanneer wij beginnen te beseffen dat de meeste conditioneringen ontstaan in de vroegkinderlijke periode voordat we nog kunnen denken en praten, wordt al iets duidelijker dat louter intellectueel begrip ontoereikend moet zijn, omdat de emotioneel-energetische overtuigingen komen uit een niet-intellectuele periode.

Hans beschrijft in het boekje een manier om de trauma’s te lokaliseren en ze ook te neutraliseren. Ik neem de proef op de som. Hij waarschuwt om de tumor te benaderen met je gedachten en er direct zoveel mogelijk in te gaan en niet bij de randen van de emoties te blijven. Het lijkt abracadabra tot je het ook feitelijk gaat doen en zelf ervaart.

Wanneer mensen goed bij de kern leren blijven, kunnen ze zeer intense ervaringen goed doorstaan, zonder enorme huilbuien of andere dramatische verwikkelingen. Terwijl wanneer niet bij de kern gebleven wordt meteen de emotie en het verhaal het overnemen. Dit is dus een cruciaal punt, het gaat erom de emotionele of traumatische energie de kans te geven op te lossen, niet om zoveel mogelijk lawaai of vocht te produceren. Blijf dus bereid in de meest intense plek te voelen, en ga niet mee omhoog met de energie die vrijkomt, dan kom je in de greep van het drama.

Geen lawaai en vocht produceren, ok got it! Ik ga ervoor zitten en verplaats eigenlijk voor het eerst mijn aandacht echt in mijn borst, waar ik de tumor vrijwel direct kan waarnemen. Waarna ik probeer in mijn tumor te komen. Ik ben verbaasd, het lukt! Ik voel de tumor reageren, met een prikkelend soms stekend gevoel. Ik voel de contouren, voel hoe groot hij is. Hij voelt gelukkig compact. Ik ga erin…wow, daar is mijn baby weer! Niet te geloven, ik dacht dat ik het nu toch echt kwijt was, maar nee! Ik passeer mijn  baby en laat hem achter me vervliegen. Dat kan dus echt! Ik ga naar de kern en probeer deze op te blazen met mijn aandacht. Ik heb het gevoel, dat er echt wat gebeurt.

De dagen erna doe ik deze oefening nog een aantal keren, met als resultaat dat mijn tumor helemaal opzwelt! De huid eromheen wordt rood en gezwollen. Ook begint alles weer te jeuken. Ik ben blij met de verandering er gebeurt tenminste wat! Ik heb er kennelijk dus toch echt invloed op met mijn mind!

Bring it on!

Met opgezwollen tumor, toog ik op weg naar Groningen, overtuigd dat er meer met the mind mogelijk is dan ik eerder heb gedacht, althans zo eenvoudig. Geen lange cursussen, geen eindeloze meditatie sessies, gewoon de juiste aanwijzingen en je zit er middenin! Het zorgt ervoor dat ik Sanne nog opener tegemoet treed, dan ik daarvoor al meende te zijn.

Na een introductiegesprek en twee koppen thee, gaan we aan de slag. Ik ga op de bank liggen en Sanne begint tegen mij te praten. Ik luister aandachtig en heb mijn ogen gesloten, maar ik kan mijn gedachten niet kalm krijgen. Zie ik wat? Moet ik wat zien? Wat voel ik? Moet ik wat voelen? Waar moet ik heen? Ik zie niks! Verdorie, kleur zegt ie? Ik zie niks of toch wel? Ja ik zie rood! Ja, amehoela, dat is het rood van mijn oogleden, duhh! Het rood wordt paars en ik word een beetje rustiger.

Wat zie je, vraagt Sanne. Niks, ik zie niks. Ja, er was net wel een flard van een droom, maar daar ging dit niet over. Hypnose gaat niet over dromen, zoveel had ik er wel van begrepen. Ik zeg dan toch maar tegen Sanne dat ik alleen iets van een droom, die ik al een keer of 4 heb gehad zie en verder niks. Prima, dan gaan we daar gewoon even naar kijken, wat zag je in de droom?

Ik beschrijf dat ik vlieg over een landschap aan de kust, ergens in Schotland of Ierland, of misschien totaal ergens anders want het ziet er niet echt herkenbaar uit. De atmosfeer is anders en er staan prachtige ronde flats die ik nog nooit ergens anders heb gezien. Ze staan midden in het weiland aan de rand van een klif , uitkijkend over de oceaan en zijn niet hoger dan 5 of 6 verdiepingen. Ze hebben loei grote veranda achtige balkons. Hier stopt mijn droom normaal, maar nu zie ik dat de flats langzaam rond draaien. Sanne vraagt waarom we hier zijn, woon ik daar misschien?

Eh, IK WIL METEEN JA ANTWOORDEN , maar ik aarzel dan toch even. Want wat ga ik nu antwoorden? Wie is aan het woord? Go with the flow! Ik antwoord; ik. Zullen we naar binnen gaan? vraagt Sanne. Dat lijkt me wel wat, we zijn in een grote hal, een atrium, alles is heel licht en luchtig. We zijn in mijn appartement, het is ruim en alles lijkt van glas. Wat doe je daar, vraagt Sanne. Ik zit achter een werktafel en speel met materialen, het lijken kwik bolletjes die ik samenvoeg tot iets anders.  Is dat je werk, vraagt Sanne. Ik moet een beetje lachen, werk? Werk? Nee, hier is geen werk. Hier is ontdekken, hier speel je, onderzoek je en doe je wat je leuk vindt of wat je boeit.

Wat? Zeg ik dat? Gaaf! Sanne stelt me weer een vraag: Ben je een man of vrouw, kijk eens naar jezelf. Wie wonen er nog meer? Heb je een familie?

Ik ben een man. Ik heb geen familie perse, dat ligt allemaal niet zo duidelijk als hier. We wonen met elkaar als een familie in de flat en samen in de 3 flats met ongeveer zo’n 60 mensen denk ik. We delen een moestuin waar de groenten veel groter zijn dan hier. Daar zie ik ook voor het eerst kinderen, ze worden onderwezen door volwassenen. Iedereen is hier ongeveer 35 jaar oud en kern gezond en sterk.

Zijn ze allemaal nog heel jong? vraagt Sanne mij. Nee, ze lijken heel jong maar sommigen zijn al meer dan 120 jaar oud. Ik hoor het mezelf zeggen en denk dat ik het uit een film heb, ik fantaseer het gewoon bij elkaar. Toch?

The game is rigged

Heb je nog wat te doen, vandaag? Ik antwoord Sanne, dat ik nog iets moet presenteren. Laten we er heen gaan, zegt Sanne. Wat zie je? Ik vlieg weer en zie nu een grote platte bol, van spiegelend glas. Ik ben ineens binnen en zit in een ronde zaal met ongeveer 30 mensen. We zitten op een soort tribune en in ons midden is een tafel. Ik hoef niet te presenteren, we brainstormen hier samen. En projecteren onze ideeën in een hologram aan elkaar! Wow, dat gaat gemakkelijk! Eigenlijk gaat alles hier moeiteloos. Ik hoor Sanne vragen: Waar hebben jullie het over?  Ik denk na. Ik kijk rond en zie eigenlijk geen gezichten, ik zie mensen maar herken ze niet. Waar spreken we over?

tilted earthIk hoor mezelf zeggen: “Over de aarde. Dat het experiment aarde is mislukt en we kijken wat we er nog aan zouden kunnen doen.” Ik zie de aarde met een stok erin. Een echte stok, niet een denkbeeldige lijn zoals op het plaatje maar iets wat er moedwillig is ingestoken. Zoiets heb ik nog niet eerder gezien.

Welk experiment is mislukt? Sanne klinkt nu zelf ook nieuwsgierig. Ik antwoord alsof het al weken in de krant heeft gestaan: De vrije wil, het is mislukt, het systeem heeft het grotendeels overgenomen. De aarde is gehyjacked door het systeem, wat nu ook leeft. Welk systeem, vraagt Sanne? Dat weet ik ook niet precies. En zeg: Alles hoe het allemaal werkt hier. Sanne vraagt me: Wat is mis met het systeem? Deze vraag is moeilijk en ik heb niet meteen een antwoord. Dan zeg ik: het systeem is uit op de vernietiging van de vrouwelijke energie! Het systeem bestrijdt het goddelijke evenwicht; de dualiteit. En elimineert simpelweg een krachtveld uit het evenwicht; de vrouwelijke kracht de Jing moet eruit om alleen de Jang over te houden.

Ik schrik van mijzelf en wat ik zeg. Dat is het, dat is wat ik al die jaren heb gevoeld al van kinds af aan, de sluimerende onderdrukking van het vrouwelijke. Ook ik heb dat gevoeld en ernaar gehandeld, met mijn studie keuze, mijn lineaire denken, mijn over ontwikkelde linker hersenhelft, mijn prestatiedwang, mijn ambitie iemand te zijn.

Het valt in de dagen erna nog meer op zijn plek, wanneer ik meer op zoek over de reden waarom de aarde uit het lood staat. De maan trekt de aarde opzij en door deze tilt hebben wij seizoenen. Maar wacht even, dat is de meest rudimentaire vorm van tijd, seizoenen bekent, zaaien en oogsten, plannen dus en vooruit denken. Met de linker hersenhelft… Ik ben gefascineerd, de dwangmatigheid van tijd neemt bizarre vormen aan in de tijd waarin wij nu leven. Mensen zijn al bijna op de milliseconde afgericht om naar de tijd te leven. Als ik de aarde zou hyjacken zou het controleren van de tijd, voor de bewoners dan niet net zo controlerend kunnen werken als de tralies van een gevangenis?

Ik snap nu waarom ik al twee jaar geleden mijn horloge heb afgedaan.

In mijn volgende blog, zal ik beschrijven wat erin mijn Ayahuasca ervaring allemaal is gebeurd,  die ik heb geboekt bij Ellie Vrolijk (www.mensenaandacht.nl).  De weg ernaar toe vind ik echter net zo belangrijk. Deze stappen waren voor mij persoonlijk nodig om weer een volgend stapje te kunnen zetten. Ik raad iedereen aan om de tijd te nemen om te luisteren naar je intuïtie en eerst die te volgen, ook al lijkt het dat je daardoor niet rechtstreeks op je doel afgaat.

God works in mysterious ways.

 

Interview VROUW


Vandaag 4 oktober staat er een interview in de Telegraaf/VROUW over mijn aanpak met borstkanker.  Morgen zit de bijlage erbij in de losse verkoop.

Er komen veel reacties op het artikel in VROUW, vooral positief.  Zie de link hieronder. Ik denk dat de meeste mensen zo langzamerhand wel een betere behandeling verwachten dan chemo en bestraling. Je leest in de reacties de akelige bijwerkingen…

Mijn aanpak is zeker niet zo eenvoudig als je wijntje een keer overslaan, zoals een van de reacties terecht aangeeft. Het artikel staat helaas niet toe alle details van mijn onderzoek en ervaringen te delen. Voor wie mij goed kennen weten dat natuurlijk. Ik blijf bij mijn conclusie dat stress het meest rampzalige is voor je gezondheid, door die mindset functioneert je lichaam niet alleen totaal anders, maar kies je ook vaak nog eens voor de verkeerde oplossingen. Wat ik met dit interview vooral heb beoogt is dat ik mensen wil laten zien dat je een keus hebt.

Voor mij was en is dat een keuze voor kwaliteit van leven, ik hoop lang, maar zo niet dan heb ik er wel alles uit gehaald en heb ik vooral genoten!

Ik wens alle mensen met kanker heel veel sterkte en wijsheid.

Liefs Linda

Lees het volledige artikel in PDF: TelegraafVrouw

Lees het artikel (niet volledig) op de site van de telegraaf met alle reacties van lezers: klik hier

NB: de 45% overleving na 5 jaar betreft alle kanker gevallen, niet alleen borstkanker dat ligt inderdaad veel hoger. Ik zal de cijfers er nog eens bij pakken en er aan toe voegen.

Welkom Marie-José Thijssen


Graag stel ik jullie Marie-José Thijssen voor, zelf ook ervaringsdeskundige en steevast van plan haar kennis met anderen te delen. Marie-José is vanaf vandaag als medeauteur verbonden aan deze blog, zij kan zelf artikelen plaatsen en reageert op vragen van mensen, die hier worden geplaatst. Zij heeft echter al tientallen nuttige commentaren op vragen en berichten hier geplaatst, vandaar ook dat het logisch was haar te vragen medeauteur te worden.

Zie haar introductie onderaan op de pagina Medeauteurs

Het geven van avies of delen van kennis, doet ieder van ons op eigen titel, niemand heeft de waarheid in pacht. De enige afspraak die geldt om als medeauteur te mogen publiceren is dat we hier niemand vertellen wat hij wel of niet MOET doen. Ik geloof dat elke keuze die je uit volle overtuiging maakt, voor jou een goede keus is.  Daarom zullen wij nooit iemand het advies geven chemo niet te nemen.

Een pittige uitwisseling van ideeen over wat het effect is van welke behandeling dan ook, gaan we uiteraard niet uit de weg. En als je de commentaren van de huidige medeauteurs leest is lang niet iedereen het altijd met elkaar eens. En dat is goed. Laten we elkaar scherp houden!

Liefs Linda