Telegraaf interview


Vandaag in de telegraaf het vervolg op mijn verhaal van bijna twee jaar geleden.

http://www.telegraaf.nl/vrouw/gezond/gezondlijf/24238749/__Linda_ziet_af_van_reguliere_kankerbehandeling__Ik_wil_niet_weten_of_de_kanker_is_uitgezaaid__.html

Om de keuze te durven maken voor zwarte zalf heb ik eerst veel gedaan om naar mijn innerlijke stem of hogere bewustzijn te luisteren! Die je in je hart vind het antwoord heeft op alle vragen. Mij heeft daarbij heel erg geholpen om een keer een Ayahuasca ceremonie bij te wonen. Dat heb ik gedaan bij http://www.mensenaandacht.nl

Waar koop je zwarte zalf?

Niet in Nederland dus, het is verboden. Gewoon planten extracten! Verboden? Voor informatie over zwarte zalf kun je Googlen op black salve, bloodroot, cansema.

Maar pas op de foto’s zijn soms afschrikwekkend en het eindresultaat staat er niet altijd bij! Veel sites die kwaad willen spreken tonen alleen het begin van het proces waarbij je cellen de kanker er uitwerken, dat leidt veelal tot een groot gat en ziet er naar uit. Maar als je een paar maanden verder bent heeft de huid zich, zeker bij kleinere wonden tot 3-4 cm, volledig en zonder littekens hersteld!

Ook kun je kijken op de Facebook groep zwarte zalf: The Black Salve Discussion Group waar we wereldwijd ervaringen met elkaar delen.

https://www.facebook.com/groups/blacksalve/?fref=ts

En hier de link om het te kopen:

http://www.herbhealers.com/store/http-www-altcancer-com-cansema-htm.html

 

Power of the heart


Lieve mensen,

Ik heb al vele malen hier op mijn blog geschreven over de power of the mind. En dan bedoelde ik het denken. Hoe ver heb ik er naast kunnen zitten! In deze maatschappij is het brein gereduceerd tot het denkende deel ervan, wat niet meer is dan hooguit 10% van onze werkelijke brein vermogen. Die 10% heeft welliswaar een heel belangrijke functie om door patroon herkenning ons handelen aan te sturen, maar is compleet overgewaardeerd boven ons onderbewuste brein, waar al onze ervaringen en het echte weten door ontsloten kan worden.

Dat vele male grotere brein, waar we zo weinig van horen, kun je activeren door de stilte op te zoeken. Dat wil zeggen door het pratende, filterende ‘ego’ brein wat almaar roept, stop, ho, kijk uit! even tot zwijgen te brengen. Continue reading “Power of the heart”

Eerste hulp bij onvolwassenheid


Lieve mensen,

Er zijn alweer meer weken voorbij, dan ik me had voorgenomen om het vervolg van mijn verhaal op te schrijven. Elke dag komt er namelijk wel weer iets waardevols voorbij, waar ik vervolgens ook over wil schrijven en zo hoopt het materiaal zich op!

Ik ga maar gewoon verder waar ik ben gebleven, ook al is dat alweer van eind februari. Er begint zich steeds scherper in mijn brein af te tekenen dat de stress, die ik altijd al op de eerst plaats zette als oorzaak van kanker, ook door mij nog steeds niet echt begrepen wordt. Hoe diep grijpt dit in in mijn ziel? En hoe kom ik daar nou toch bij?

Ik maak mijn afspraak bij Sanne Dijkstra voor een Quantum Hypnosis Healing Therapy (QHHT) sessie en bereid me voor door veel te lezen en bekijk veel filmpjes van Dolores Cannon over het onderwerp. Het orakel Facebook brengt mij opnieuw een brokje interessante informatie…naar aanleiding van een post krijg ik van een vriend de tip om een interview te bekijken van Hans Laurentius.

Hans Laurentius onderzoekt het leven in het nu en helpt mensen dit ook te ontdekken. Zijn levensvisie, non-dualiteit, is uitermate confronterend, in de zin dat het de dualiteit, waar we soms erg aan gehecht zijn, compleet verwerpt. Hij zegt eigenlijk zodra je toegeeft aan de dualiteit ben je altijd wel ergens ontevreden over. Alles valt dan namelijk constant uiteen in delen, die bovendien ook nog eens tegengesteld zijn. Onze Quest bestaat alsmaar uit het bestrijden van datgene dat we aan de overkant van ons gezichtspunt zien. Dat is vaak niet goed, fout, verkeerd, lelijk of op zijn minst voor verbetering vatbaar. Hmm, als je het echt op je laat inwerken en je volgt zijn spoor naar het middelpunt, het punt van evenwicht, dat kleine moment waar alles net even goed kan zijn. Dan snap je wel, dat daar zijn in dat moment, een mooi streven is. Maar ja, wat kan ik daar nu mee ivm met mijn kanker?

Ont-wikkeling

Tot ik op zijn site nog even verder speur en dit boekje tegenkom: Eerste hulp bij onvolwassenheid (gratis te downloaden).

De titel is al intrigerend. En ja, Hans neemt bepaalt geen blad voor zijn mond. Hij zegt waar het op staat. De meesten van ons zijn nog onvolwassen. Niet vol-wassen. Niet uit-ont-wikkelt. Als ik het zo zeg voor mezelf, komt het al wat minder hard aan. En kan ik het handelen, maar mijn ego verkrampt toch wel even bij de directheid van Hans. Tot ik ga lezen.

Wanneer wij beginnen te beseffen dat de meeste conditioneringen ontstaan in de vroegkinderlijke periode voordat we nog kunnen denken en praten, wordt al iets duidelijker dat louter intellectueel begrip ontoereikend moet zijn, omdat de emotioneel-energetische overtuigingen komen uit een niet-intellectuele periode.

Hans beschrijft in het boekje een manier om de trauma’s te lokaliseren en ze ook te neutraliseren. Ik neem de proef op de som. Hij waarschuwt om de tumor te benaderen met je gedachten en er direct zoveel mogelijk in te gaan en niet bij de randen van de emoties te blijven. Het lijkt abracadabra tot je het ook feitelijk gaat doen en zelf ervaart.

Wanneer mensen goed bij de kern leren blijven, kunnen ze zeer intense ervaringen goed doorstaan, zonder enorme huilbuien of andere dramatische verwikkelingen. Terwijl wanneer niet bij de kern gebleven wordt meteen de emotie en het verhaal het overnemen. Dit is dus een cruciaal punt, het gaat erom de emotionele of traumatische energie de kans te geven op te lossen, niet om zoveel mogelijk lawaai of vocht te produceren. Blijf dus bereid in de meest intense plek te voelen, en ga niet mee omhoog met de energie die vrijkomt, dan kom je in de greep van het drama.

Geen lawaai en vocht produceren, ok got it! Ik ga ervoor zitten en verplaats eigenlijk voor het eerst mijn aandacht echt in mijn borst, waar ik de tumor vrijwel direct kan waarnemen. Waarna ik probeer in mijn tumor te komen. Ik ben verbaasd, het lukt! Ik voel de tumor reageren, met een prikkelend soms stekend gevoel. Ik voel de contouren, voel hoe groot hij is. Hij voelt gelukkig compact. Ik ga erin…wow, daar is mijn baby weer! Niet te geloven, ik dacht dat ik het nu toch echt kwijt was, maar nee! Ik passeer mijn  baby en laat hem achter me vervliegen. Dat kan dus echt! Ik ga naar de kern en probeer deze op te blazen met mijn aandacht. Ik heb het gevoel, dat er echt wat gebeurt.

De dagen erna doe ik deze oefening nog een aantal keren, met als resultaat dat mijn tumor helemaal opzwelt! De huid eromheen wordt rood en gezwollen. Ook begint alles weer te jeuken. Ik ben blij met de verandering er gebeurt tenminste wat! Ik heb er kennelijk dus toch echt invloed op met mijn mind!

Bring it on!

Met opgezwollen tumor, toog ik op weg naar Groningen, overtuigd dat er meer met the mind mogelijk is dan ik eerder heb gedacht, althans zo eenvoudig. Geen lange cursussen, geen eindeloze meditatie sessies, gewoon de juiste aanwijzingen en je zit er middenin! Het zorgt ervoor dat ik Sanne nog opener tegemoet treed, dan ik daarvoor al meende te zijn.

Na een introductiegesprek en twee koppen thee, gaan we aan de slag. Ik ga op de bank liggen en Sanne begint tegen mij te praten. Ik luister aandachtig en heb mijn ogen gesloten, maar ik kan mijn gedachten niet kalm krijgen. Zie ik wat? Moet ik wat zien? Wat voel ik? Moet ik wat voelen? Waar moet ik heen? Ik zie niks! Verdorie, kleur zegt ie? Ik zie niks of toch wel? Ja ik zie rood! Ja, amehoela, dat is het rood van mijn oogleden, duhh! Het rood wordt paars en ik word een beetje rustiger.

Wat zie je, vraagt Sanne. Niks, ik zie niks. Ja, er was net wel een flard van een droom, maar daar ging dit niet over. Hypnose gaat niet over dromen, zoveel had ik er wel van begrepen. Ik zeg dan toch maar tegen Sanne dat ik alleen iets van een droom, die ik al een keer of 4 heb gehad zie en verder niks. Prima, dan gaan we daar gewoon even naar kijken, wat zag je in de droom?

Ik beschrijf dat ik vlieg over een landschap aan de kust, ergens in Schotland of Ierland, of misschien totaal ergens anders want het ziet er niet echt herkenbaar uit. De atmosfeer is anders en er staan prachtige ronde flats die ik nog nooit ergens anders heb gezien. Ze staan midden in het weiland aan de rand van een klif , uitkijkend over de oceaan en zijn niet hoger dan 5 of 6 verdiepingen. Ze hebben loei grote veranda achtige balkons. Hier stopt mijn droom normaal, maar nu zie ik dat de flats langzaam rond draaien. Sanne vraagt waarom we hier zijn, woon ik daar misschien?

Eh, IK WIL METEEN JA ANTWOORDEN , maar ik aarzel dan toch even. Want wat ga ik nu antwoorden? Wie is aan het woord? Go with the flow! Ik antwoord; ik. Zullen we naar binnen gaan? vraagt Sanne. Dat lijkt me wel wat, we zijn in een grote hal, een atrium, alles is heel licht en luchtig. We zijn in mijn appartement, het is ruim en alles lijkt van glas. Wat doe je daar, vraagt Sanne. Ik zit achter een werktafel en speel met materialen, het lijken kwik bolletjes die ik samenvoeg tot iets anders.  Is dat je werk, vraagt Sanne. Ik moet een beetje lachen, werk? Werk? Nee, hier is geen werk. Hier is ontdekken, hier speel je, onderzoek je en doe je wat je leuk vindt of wat je boeit.

Wat? Zeg ik dat? Gaaf! Sanne stelt me weer een vraag: Ben je een man of vrouw, kijk eens naar jezelf. Wie wonen er nog meer? Heb je een familie?

Ik ben een man. Ik heb geen familie perse, dat ligt allemaal niet zo duidelijk als hier. We wonen met elkaar als een familie in de flat en samen in de 3 flats met ongeveer zo’n 60 mensen denk ik. We delen een moestuin waar de groenten veel groter zijn dan hier. Daar zie ik ook voor het eerst kinderen, ze worden onderwezen door volwassenen. Iedereen is hier ongeveer 35 jaar oud en kern gezond en sterk.

Zijn ze allemaal nog heel jong? vraagt Sanne mij. Nee, ze lijken heel jong maar sommigen zijn al meer dan 120 jaar oud. Ik hoor het mezelf zeggen en denk dat ik het uit een film heb, ik fantaseer het gewoon bij elkaar. Toch?

The game is rigged

Heb je nog wat te doen, vandaag? Ik antwoord Sanne, dat ik nog iets moet presenteren. Laten we er heen gaan, zegt Sanne. Wat zie je? Ik vlieg weer en zie nu een grote platte bol, van spiegelend glas. Ik ben ineens binnen en zit in een ronde zaal met ongeveer 30 mensen. We zitten op een soort tribune en in ons midden is een tafel. Ik hoef niet te presenteren, we brainstormen hier samen. En projecteren onze ideeën in een hologram aan elkaar! Wow, dat gaat gemakkelijk! Eigenlijk gaat alles hier moeiteloos. Ik hoor Sanne vragen: Waar hebben jullie het over?  Ik denk na. Ik kijk rond en zie eigenlijk geen gezichten, ik zie mensen maar herken ze niet. Waar spreken we over?

tilted earthIk hoor mezelf zeggen: “Over de aarde. Dat het experiment aarde is mislukt en we kijken wat we er nog aan zouden kunnen doen.” Ik zie de aarde met een stok erin. Een echte stok, niet een denkbeeldige lijn zoals op het plaatje maar iets wat er moedwillig is ingestoken. Zoiets heb ik nog niet eerder gezien.

Welk experiment is mislukt? Sanne klinkt nu zelf ook nieuwsgierig. Ik antwoord alsof het al weken in de krant heeft gestaan: De vrije wil, het is mislukt, het systeem heeft het grotendeels overgenomen. De aarde is gehyjacked door het systeem, wat nu ook leeft. Welk systeem, vraagt Sanne? Dat weet ik ook niet precies. En zeg: Alles hoe het allemaal werkt hier. Sanne vraagt me: Wat is mis met het systeem? Deze vraag is moeilijk en ik heb niet meteen een antwoord. Dan zeg ik: het systeem is uit op de vernietiging van de vrouwelijke energie! Het systeem bestrijdt het goddelijke evenwicht; de dualiteit. En elimineert simpelweg een krachtveld uit het evenwicht; de vrouwelijke kracht de Jing moet eruit om alleen de Jang over te houden.

Ik schrik van mijzelf en wat ik zeg. Dat is het, dat is wat ik al die jaren heb gevoeld al van kinds af aan, de sluimerende onderdrukking van het vrouwelijke. Ook ik heb dat gevoeld en ernaar gehandeld, met mijn studie keuze, mijn lineaire denken, mijn over ontwikkelde linker hersenhelft, mijn prestatiedwang, mijn ambitie iemand te zijn.

Het valt in de dagen erna nog meer op zijn plek, wanneer ik meer op zoek over de reden waarom de aarde uit het lood staat. De maan trekt de aarde opzij en door deze tilt hebben wij seizoenen. Maar wacht even, dat is de meest rudimentaire vorm van tijd, seizoenen bekent, zaaien en oogsten, plannen dus en vooruit denken. Met de linker hersenhelft… Ik ben gefascineerd, de dwangmatigheid van tijd neemt bizarre vormen aan in de tijd waarin wij nu leven. Mensen zijn al bijna op de milliseconde afgericht om naar de tijd te leven. Als ik de aarde zou hyjacken zou het controleren van de tijd, voor de bewoners dan niet net zo controlerend kunnen werken als de tralies van een gevangenis?

Ik snap nu waarom ik al twee jaar geleden mijn horloge heb afgedaan.

In mijn volgende blog, zal ik beschrijven wat erin mijn Ayahuasca ervaring allemaal is gebeurd,  die ik heb geboekt bij Ellie Vrolijk (www.mensenaandacht.nl).  De weg ernaar toe vind ik echter net zo belangrijk. Deze stappen waren voor mij persoonlijk nodig om weer een volgend stapje te kunnen zetten. Ik raad iedereen aan om de tijd te nemen om te luisteren naar je intuïtie en eerst die te volgen, ook al lijkt het dat je daardoor niet rechtstreeks op je doel afgaat.

God works in mysterious ways.

 

Ayahuasca de poort naar binnen


Lieve mensen!

Na maanden afwezigheid ben ik weer terug om mijn verhaal te doen. Even recapitulerend; na in 2008 twee keer te zijn geopereerd aan borstkanker, heb ik alle behandelingen uitgesteld omdat er zoveel fouten werden gemaakt in de diagnose en behandelingen. Bovendien kon niemand mij vertellen wat kanker was, terwijl ik daarover op internet toch heel veel steekhoudende theorieën en logische verklaringen over las. Ik stelde mijn behandeling (7 weken bestraling, 6 maanden chemo en 5 jaar tamoxifen) uit om uit te zoeken wat kanker nu eigenlijk is en mijn leven op de orde te krijgen. 3 Maanden na de operatie zat er op de operatieplek een rijstkorrel. Die na twee jaar zou de uitgroeien tot een doperwt en jarenlang ongeveer dat formaat zou blijven en soms zelf ook weer verdwijnen. Ik zei in die tijd, wie is er ooit overleden aan een doperwt?

Mijn doperwt groeit…

Begin 2013 begon de tumor echter te groeien en werd langzaam een knikker, om in november 2013 ook uit te zaaien naar mijn lymfe. Onder mijn oksel zat ineens ook een knobbel ter grootte van een duivenei. Het leek van de ene op de andere dag te zijn gebeurd. Tot die tijd had ik alles gedaan wat de meeste kankerpatiënten doen die hun verantwoordelijkheid nemen; ik was gezonder gaan leven, liep elke dag een uur te wandelen met mijn hond, was vegetarisch gaan eten; had mijn dagelijkse porties fruit en verse groenten verdrievoudigd, was afgevallen, dronk aanzienlijk minder alcohol; had mijn stress in mijn leven onderzocht en terug gebracht; was in therapie geweest, had acupunctuur gehad, Chinese kruiden gedronken en elke dag liters zuiver water of groene thee, MMS kuren gedaan; EFT geleerd, supplementen van paddenstoelen geslikt, vermogens uitgegeven aan vitaminen, chlorella, enzyme therapie, diepe vezel massages, natrium bicarbonaat gedronken en zelfs 10 dagen gevast waarvan 6 dagen een watervast. Oh ja, en de tumor van buitenaf bewerkt met DMSO in combinatie met alles wat maar zou kunnen werken, inclusief cannabisolie.

Het mocht allemaal niet baten!Eind 2014 doe ik dan nog een test in Griekenland die mij 2000 euro kost om uit te vinden dat er eigenlijk niet zo heel veel is waar mijn tumor op reageert. Feitelijk weet ik dat ik wat betreft externe opties of geneesmiddelen op een dood spoor zit. Uit de test komt naar voren dat ook ORASAL en DCA voor mij niet werken en ook vitamine C infusen geen reactie geeft op mijn kankercellen. Die moeite kan ik mezelf dus besparen! Maar goed met het verdwijnen van ook die opties, die ik dus al die tijd nog achter de hand had…was mijn trukendoos dus leeg.

Stress, het blijft me maar achtervolgen…

Ergens was het mij al beginnen dagen dat stress invloed heeft op mijn tumor. Door een column die ik schrijf voor het Financieele Dagblad die binnen de kortste keren viral gaat,  stuit in 2011 op twee overlevenden uit een kinderporno netwerk en besluit deze vrouwen te helpen hun recht te halen. Ik doe 2,5 jaar intensief onderzoek en zie en hoor de meest verschrikkelijke dingen. Ik schakel al mijn mogelijkheden in en spreek ook journalisten en andere onderzoekers die mijn verhaal en resultaten bevestigen, om vervolgens overal bij de autoriteiten en politici die ik aanspreek bakzeil te halen en raak diep gefrustreerd over zoveel onrecht. Om vervolgens te merken dat mijn tumor is gegroeid en in mijn linkerborst ook een tumor is ontstaan. Ik besluit dan onmiddellijk een punt te zetten achter mijn zelf gefinancierde recherche onderzoek. 3 weken na mijn besluit is de tumor in mijn linkerborst godzijdank ook weer verdwenen.

En ik blijk nog meer stressbronnen met me mee te zeulen! Ook hier op de blog te lezen; krijg ik afgelopen zomer een boek van een oudere vrouw die mijn interview in de krant las “The healing code” van Alex Lloyd. Ik doe weken de oefeningen en bereik dan eindelijk een doorbraak en stuit op mijn abortus trauma. Ik ruim het trauma met succes op. Ik ben ongelooflijk opgelucht! Maar ook verbaasd dat ik daar kennelijk toch nog mee rondliep. Het lichaam wordt steeds mysterieuzer voor me.

Trauma’s, diep begraven in je cel herinnering!

Door deze ervaring begrijp ik ineens dat stress echt heel diep verborgen kan zitten. In de weken die volgen gaat mijn focus automatisch naar meer informatie over dit door mij nog grotendeels onbegrepen fenomeen. Ik val van het een in het ander. De theorie van Geerd Hamer ken ik al uit mijn hoofd maar heeft mij niet verder geholpen. Ik weet niet hoe ik bij mijn stress bron moet komen. En de mensen die ik ernaar vraag kunnen mij ook niet verder helpen. Via FB krijg ik contact met iemand die mij vertelt over Ayahuasca.

Als ik het filmpje bekijk van Maria Johanna over haar eerste Ayahuasca ervaring, dat ze me stuurt val ik van mijn stoel! Maria Johanna vertelt dat in je hoofd een knopje kan worden omgezet om het onderbewustzijn te ontsluiten. In de dagen voor mij deze informatie bereikt, heb ik steeds in mijzelf gezegd en ook uitgesproken, dat ik op zoek ben naar het knopje in mijn hoofd waarmee je het leven aan en uit kan zetten! Het lijkt me een uitermate geruststellende gedachte dat jezelf ervoor kunt kiezen om dit leven te verlaten, mocht het toch allemaal uit de hand lopen. Je eigen Drion knopje zeg maar! Dit knopje wordt mij aangereikt door Maria Johanna en is de pijnappelklier, die onder invloed van DMT (Dimethyltryptamine) de poort naar het onderbewustzijn opent.

Voor meer info over Ayahuasca klik hier en hier

Quantum Hypnosis Healing Therapy (QHHT)

dolores-cannon-1024x490In de dagen die volgen bekijk ik alles wat ik kan vinden over het onderbewustzijn en Ayahuasca. Zo kom ik ook op Dolores Cannon terecht die het onderbewustzijn ontsluit via hypnose. Omdat ik de stap naar Ayahuasca nog wat te heftig vind en me daar nog niet veilig bij voel, onderzoek ik eerst de mogelijkheden om onder hypnose te gaan. Helaas kom ik erachter dat Dolores Cannon in november 2014 is overleden, bij haarzelf kan ik helaas niet meer terecht. Ik bekijk een aantal interviews met haar. Wat deze zachtaardige, oudere vrouw met een permanentje te vertellen heeft raakt me op de een of andere manier diep in mijn hart. Bekijk hier een van haar interviews

Maar via haar site kom ik erachter dat zij honderden therapeuten heeft opgeleid. Ik vind er in Nederland twee die mij kunnen ontvangen: Sanne Dijkstra en Priscilla Westerweele  Bij Sanne kan ik al na twee weken terecht, bij Priscilla ga ik op de wachtlijst en kan ik pas 1 mei 2015 terecht.

In een volgend bericht schrijf ik over mijn eerste QHHT sessie bij Sanne in Groningen en vertel ik jullie waar ik mijn eerste Ayahuasca ervaring heb opgedaan.