Waarom zijn tumoren altijd hard?


Lieve volgers,

Ik schrijf voor het eerst sinds lange tijd, mijn ervaringen nog maar weer eens op. Ik heb kanker proberen te negeren, vergeten, op te lossen, vernietigen, ermee proberen te leven en niets bracht mij ook maar een stap dichter bij de oplossing, totdat ik enkele weken geleden weer tegen een limiet aanliep en opnieuw een inzicht heb verworven over de WERKELIJKE OORZAAK van kanker!

Let op! Deze post bevat foto’s van een open wond met een tumor.

Op mijn website beschrijf ik al wat kanker is en hoe het werkt in relatie met stress en dat is nog steeds helemaal waar! Stress en meer specifiek cortisol, is een signaal voor het lichaam om aangepaste cellen te maken. En dat doet het door een andere transcriptiefactor (Nf-KappaB) voor het kopiëren van het DNA te gebruiken. Hierdoor ontstaat een aangepast DNA of software aansturing van de cel. Met Nf-kappaB worden zo’n 200 genen aangepast, die voor het merendeel in verband worden gebracht met kanker. 

En tegelijkertijd wordt door het lichaam het P53 gen dat het immuunsysteem activeert om  DNA mutaties op te sporen, uitgezet! Waardoor je immuunsysteem het “foute” DNA JUIST NIET gaat opruimen. Mij lijkt het, dat wanneer het lichaam dit soort nadrukkelijke maatregelen neemt, het wel de bedoeling MOET ZIJN om aangepaste (kanker)cellen te maken.

Wat zou de noodzaak voor deze specifieke cellen zijn?

Ons lichaam heeft tijdens een stress reactie, waarbij eerst adrenaline en daarna cortisol in de bloedbaan komt, 3 opties: fight, flight and freeze. Voor de eerste twee moet er heel veel energie beschikbaar zijn, om alle spieren van energie te voorzien, zodat je een kans maakt het te redden.  Via het hormoon glucagon dat net als het hormoon insuline, ook door de alvleesklier wordt uitgescheiden, gaat de lever extra suikers in het bloed brengen.  Maar hoe zit het met de freeze reactie? Wat gebeurt er met al de extra suikers in het bloed als je niet gaat rennen en vechten??

Juist, de alvleesklier kan niet tegelijkertijd meehelpen suikers in het bloed te brengen, om ze er ook weer direct uit te halen met insuline. Dat zou buitengewoon onlogisch zijn. En toch zou dat wel moeten gebeuren want zoveel extra suikers zijn gevaarlijk voor het lichaam. Het bloed wordt er dik en traag van en biedt een voedingsbodem voor allerlei micro organismen om te gaan groeien. Dus?  Teveel suikers, die niet direct gebruikt worden zijn bijzonder gevaarlijk!

Omdat teveel suikers in je bloed, tot coma en onmiddellijke dood kunnen leiden, vind ik het niet vreemd dat het lichaam een back-up programma heeft om in het geval de suikers niet voldoende worden ingezet, deze ook direct weer onschadelijk kunnen worden gemaakt, door ze om te zetten naar melkzuur. En daarvoor zijn dan speciale en heel specifieke cellen in actie gekomen, die wij kankercellen noemen. Deze kennis heb ik grotendeels gekregen na het volgen van de lezingen van Pierre Capel, die de connectie met stress en kankercellen geweldig beschrijft in zijn boek “Het emotionele DNA”.

De reden dat er zoveel meer kanker is, is tweeledig; we hebben veel meer stress en kunnen niet ontspannen; en ons voedsel wat steeds vaker uit bewerkt voedsel bestaat, zoals brood, pasta’s etc bevat zonder uitzondering een grote hoeveelheid schimmels en gisten. En een gestrest lichaam maakt onvoldoende sterk maagzuur aan om deze pathogenen te doden, ze gaan dus onze darm in en nemen daar langzaam de boel over. Nog een antibiotica kuurtje erbij en de kiem is gelegd voor kanker.

Is het lichaam dom?

Maar ook Pierre, legt nog niet het verband met suikers en dus dat het lichaam er een hele goede reden voor heeft, deze specifieke cellen te maken. Ik kan dat ook wederom niet bewijzen, maar ik observeer en pas hier logica op toe van de koude grond, door vragen te stellen. En die simpele vraag is steeds, waarom maakt het lichaam kankercellen aan? Want ik kan maar niet aanvaarden, dat ons lijf stomme dingen aan het doen is.

En dus is de vervolg vraag: welk probleem wordt ermee opgelost? En zo kom ik op het probleem van teveel suikers in het bloed, door aanhoudende stress. Echter er bleef nog een belangrijke vraag voor mij onbeantwoord en die is: “Waarom maakt het lichaam tumoren aan?”.

Ik heb een hele tijd gedacht dat dit voortkomt uit de ongebreidelde suiker toename in het bloed, waardoor het nodig is om een suiker verslindende fabriek aan te leggen. Maar dit strookte na verloop van tijd niet met mijn eigen observaties in mijn lichaam met kanker. Ik heb immers al meer dan 10 jaar kanker en ik heb zowel in mijn borst als sinds 5 jaar ook in mijn oksel een tumor en die groeit en krimpt en groeit en krimpt…!

Waar is al dat gejojo toch goed voor? Zijn dat de suikers? Toen over de jaren mijn stress echt is afgenomen, echt voelbaar en merkbaar ook voor mijn omgeving,  begon de vraag over tumor vorming me steeds meer bezig te houden. Het lijkt niet logisch. Tenzij…ik iets over het hoofd heb gezien?

Behalve stress is er een andere belangrijke factor bij tumorgroei

Het lichaam is dusdanig complex dat dit gemakkelijk het geval kan zijn en je daar dus ook echt rekening mee moet houden. Want hoe goed mijn hypothese ook is, ik weet meer niet dan wel. Mijn hypothese moet dus ook leidden tot iets in de werkelijkheid wat daarmee strookt. En dat was na de zomer van 2017 niet meer het geval. In het voorjaar van 2017 verdween mijn tumor ineens als sneeuw voor de zon en ik ga met jullie voor het eerst publiek mijn foto’s delen. Zoals je kunt lezen op deze blog, heb ik mijn tumor in 2015 behandelt met zwarte zalf, waardoor ik nu al meer dan 3 jaar een wond heb, waar de tumor uit groeit. Ik raad het gebruik van zwarte zalf, nogmaals iedereen af! Het is te pijnlijk en uiteindelijk niet vol te houden en dus niet de finale oplossing voor kanker.

Tumor jan-juni 2017

Echter ik kan door de wond nu wel heel goed het verloop van de ziekte zien. Ik behandel de wond dagelijks met MMS, maar stop daar op een gegeven moment ook weer mee. Ik denk dan niet dat dat het de MMS is wat aan de genezing bijdraagt, maar gooi het volledig op mijn nieuwe mindset… Echter ik heb het achteraf gezien gewoon helemaal mis. Ik stop met de MMS omdat ik mezelf niet langer wil pijnigen want elke dag brand de MMS in mijn wond en zorgt dat cellen aan de oppervlakte afsterven. Ik haal oorzaak en gevolg door elkaar en besluit mijzelf zachtaardiger te behandelen. Dat is niet de juiste weg, zo weet ik nu…

En helaas, beter dan deze foto in juni 2017 werd het dan ook niet, er kwamen weer knobbels en bobbels bij. Het ging weer wat beter en weer wat slechter…, met mijn stress ging het navenant op en neer, maar ik wist voor mezelf heel erg zeker dat ik een echt heel groot deel van mijn eerdere trauma’s echt had overwonnen, dus wat was de oorzaak van de fluctuaties??? Ik wist dat ik verder  moest zoeken. Ik had het antwoord toch nog niet helemaal gevonden.

Eind 2017 was ik weer terug bij af en zag mijn tumor er weer net zo uit als in januari van 2017. Wat had ik al die tijd nog niet gezien en over het hoofd gezien? Wat gebeurde er in 2017? Wat ging goed en waar ging het weer fout?

Ik heb de belangrijkste gebeurtenissen en inzichten nog een keer op een rij gezet:

Begin 2017 keto or no keto?

Ik ga in de tweede week van januari naar Italië naar André Hartel en blijf daar 10 dagen. André heeft longkanker en samen wisselen we ervaringen uit en delen we ons lief en leed. Dat is op zichzelf al ontzettend heilzaam en ik ben  André daar tot op de dag van vandaag dankbaar voor, ook al hebben onze wegen zich op dit moment weer gescheiden.  André is helemaal overtuigd van de keto aanpak. Geen suikers en zoveel mogelijk zuurstof het lijf in brengen met zuurstof therapie en kortstondige inspanning.

Ik blijf vragen stellen die niet tot logische antwoorden leidden. Onder andere dat kanker altijd in de aanwezigheid van zuurstof gedijt, het heeft zuurstof nodig. Het maakt nota bene bloedvaten aan en daar zit altijd zuurstof in, dus de Warburg’s theorie dat kanker door zuurstofgebrek ontstaat, gaat wat mij betreft gewoon niet op.

Ik volg wel de gedacht van de vermindering van suiker inname en schrijf daar ook mijn artikel over en blijf ook vandaag nog een voorstander van het keto dieet. In de zin dat je je lijf voldoende goede vetten moet bieden en dat we veel meer minder moeten eten dan we doen en vooral op suikers moeten minderen en zorgen dat door te vasten ons lijf geregeld omschakelt naar vetverbranding. Volledig ketonisch eten, ben ik geen voorstander van, omdat fruit dan vrijwel niet meer gegeten kan worden en ik denk dat we vele soorten fruit maar ook bonen en aardappels nodig hebben. Dat neemt niet weg dat je lichaam wendbaar moet zijn en dus kan het geen kwaad om een keto dieet te volgen.

Maar eigenlijk ben ik geen voorstander van extreme diëten, tenzij je een omschakeling probeert af te dwingen, dan is een dieet de enige manier om dat te forceren, maar dan moet je het ook zeer strikt toepassen. Maar nooit langer dan 6 weken, meer is niet effectief en gaat je lichaam zich er tegen verzetten, hoe dan ook!

Ik laat het keto dieet dus vanaf april/mei grotendeels varen, maar hou vast aan veel meer vet en intermitted fasting. Ik eet niet na 20.00 uur en vast tot 12.00 uur de volgende dag.

Oud zeer

In de twee weken met André neem ik het besluit dat ik het slepende conflict ,dat in mijn huwelijk speelt sinds de abortus in 2008 voor eens en altijd wil oplossen. Die gebeurtenis heeft ons allebei veel pijn gedaan en ik weet dat al die jaren er nog steeds iets knaagt en dat dit opgelost moet worden tussen ons. In de weken die volgen, slagen we erin dan toch eindelijk woorden te vinden voor onze gevoelens en elkaar op zielsniveau eindelijk weer te vinden. Ik ben opgelucht en blij. Onze relatie heeft ondanks alles stand gehouden en wij slagen er na 10 jaar eindelijk in, om ook het laatste restje oud zeer op te ruimen!

Stress of overgang? Of beiden?

In de weken erna begon mijn tumor te verdwijnen! Ik vertel het na 6 weken aan een vriendin waarvan ik denk, die zal met mij mijn blijdschap kunnen delen en dan reageert ze vrij koel en denk ik WTF@##K!! Ik ben verbijsterd over de onderkoelde reactie die ik niet alleen van mijn vriendin krijg, maar ik zie die bij meer mensen. Ze durven niet te geloven dat het misschien wel helemaal waar is wat ik zeg. Stel je voor, wat dan? Ja dan hebben we dus een probleem! Door zulke reactie raak ik van m’n pad af en meteen begint de tumor weer knolletjes te vormen. Is dat de invloed van stress? Vanaf juli, ben ik de opgaande lijn ineens kwijt. Eind van de zomer lijkt het, dat ik het alsnog onder controle krijg, maar tegen september zit de groei er opnieuw goed in.

Ik merk vanaf het voorjaar 2017 dat ik ook in de overgang begin te komen, mijn menstruatie wordt onregelmatig en in de zomer merk ik dat ik eigenlijk niet meer menstrueer. In de overgang is de invloed van oestrogenen ineens veel groter omdat de eileiders geen progesteron meer produceren…dus ja alles groeit! De vleesboom in mijn buik begint weer te groeien, die was met de tumor samen bijna verdwenen. Ik zie op mijn huid allerlei vlekjes ontstaan en wat wildgroei, wat ik er met een pincet rücksichtslos af pluk…Ik had dat ook ineens tijdens mijn twee zwangerschappen, overal op mijn buik ineens kleine ruwere roestvlekjes! In oktober krijg ik ook de bekende opvliegers, het nachtzweten en slaap ik voor geen meter meer. Ik zoek me suf naar de oorzaak van opvliegers en ontdek dat het vooral met adrenaline te maken heeft, wat weer een relatie heeft met de hormonen serotonine, waar melatonine uit wordt gemaakt en besluit melatonine te gaan nemen. 5x3mgr en ik slaap weer als een roos! Ik ben dan al stilaan behoorlijk wat kilo’s zwaarder geworden. Begin 2017 woog ik 65 kg en begin 2018 raak ik aan de 75 kg! Ik voel me verschrikkelijk! Ik moet ook echt nieuwe broeken kopen, want niks past.

Ik neem in mijn afwegingen mee, of ik wel/niet in paniek moet raken, dat de oestrogenen me niet helpen op dit moment! En misschien wel de tumorgroei het meest aanjagen. Alles groeit aan mij! Dus wat is het nou? Stress of overgang? Ik weet absoluut zeker uit mijn onderzoeken, dat oestrogenen kankergroei aan jagen. Net zoals met een abortus waar je 2000% meer oestrogenen hebt die nu geen functie meer hebben, jaagt de overgang je oestrogenen op hol omdat er geen stabiliserend progesteron tegenover staat. Ook mannen krijgen daarom prostaat kanker. Hun testosteron gaat onderuit en ook zij krijgen oestrogeen dominantie, waardoor ze onder andere kaal worden. Let dus op kale mannen, zij zijn kanker gevoelig! Misschien vinden we ze daarom minder aantrekkelijk? Geen haar, geen testosteron?

Tumor in oksel

Dat alles groeit is geen hulp bij het overwinnen van kanker en ik krijg problemen met mijn oksel, waar ook al bijna 5 jaar wat in groeit. Het begint in oktober/november 2017 met een ruk aan mijn arm door de lijn van de hond, waarna ik s’nachts ineens een ondraaglijke pijn in mijn oksel gebied krijg. Het is zo erg dat ik niet meer kan slapen en uiteindelijk 4 aspirines neem. De volgende ochtend zeg ik tegen Peter als dit niet overgaat dan laat ik alles eruit halen, dit is niet te doen… We bespreken het en besluiten dat ik het 2 dagen de tijd geef voor ik naar het ziekenhuis bel voor een afspraak. In die dagen neemt de pijn af. Ik kan dus nog genezen! Zelfs met kanker in het gebied wil mijn lijf wonden herstellen! Ik weet dat dit zenuwpijn is van de ergste soort. Maar mijn lijf geneest, dus ik herwin mijn vertrouwen.

Omdat ik eigenlijk niet veel stress meer ervaar, besluit ik dat ik misschien door het afleiden van mijn gedachten in genezing kan komen. Dus weg met die kanker, te beginnen in mijn dagelijkse leven! Ik bouw mijn coaching af, zit niet meer op facebook, en bedenk wanneer en waardoor ik wel echt gelukkig kon zijn. Dat is voor mij toch iets bouwen of creëren, maar nu niet meer in mijn eentje. Ik loop al mijn hele leven zo voor de muziek uit dat ik werkelijk alles alleen schijn te moeten doen en ik besluit dat ik dat niet wil en een baan ga zoeken in de IT. Daar weet ik veel van en betaalt goed, dus ik zend mijn wens uit naar het universum. Ik voeg eraan toe dat ik het best functioneer als rechterhand. Heb ik geen eindverantwoordelijkheid maar wel veel vrijheid. 🙂

Aan de slag in mijn nieuwe baan!

Ik heb 1 februari werk via een bevriende relatie die mijn CV naar een software bedrijf stuurt. Ik word uitgenodigd en in het tweede gesprek met de oprichter krijg ik de baan! Ik sta paf, 55 jaar, met kanker en ik heb ineens een baan met auto van de zaak en pensioen. Ik ben dolgelukkig en trots dat ik dit voor elkaar heb gekregen! De wonderen zijn de wereld nog niet uit! Ik moet een bedrijf dat door de groep is aangekocht integreren in de staande business. Een kolfje naar mijn hand! Er breekt echter twee weken na mijn aantreden de pleuris uit in de directie en met de aandeelhouders. De integratie heeft meteen nul prioriteit. Ik kan het team er niks over vertellen, maar ze voelen van alles. Dus.. ik incasseer maar wat er komt en probeer zo goed en zo kwaad als het gaat de rust te bewaren.

Ik heb ondertussen best wel wat zorgen, maar kan het ook wel managen. Ik raak niet in paniek loop niet te tobben en kan ook best goed slapen, dankzij mijn melatonine! Maar de kanker is er niet beter van geworden, dat mag duidelijk zijn.

Opereren en bestraling?

Vanaf april merk ik dat mijn arm kracht verliest en pijn doet in het elleboog gewricht. Ik begin ook vocht vast te houden. Eind mei krijg ik uiteindelijk kort op elkaar een aantal zeer heftige pijnaanvallen en ik besluit dat ik maatregelen moet gaan nemen. Ik heb dan mijn eerste bezoek aan het Alexander Monro met de chirurg. Na inspectie van mijn oksel en een echo, krijg ik een helder en eerlijk antwoord over de tumor in mijn oksel. De tumor drukt tegen mijn plexus, een zenuwknoop hoog in de oksel die de motoriek en het gevoel in je arm regelt. En het is inoperabel.  Oei, die had ik even niet zien aankomen. De oksel is zo complex en de zenuwbanen zijn zo slecht te zien, dat het verwijderen van de tumor vrijwel zeker tot beschadiging van de zenuw zal leiden en dat betekent? Ja, helaas pijn.

We bespreken de optie dat bij het verwijderen van zoveel mogelijk tumorweefsel in de borst de, oksel ontlast kan worden.  Er gaat immer voortdurend zooi vanuit de borst naar de lymfe in de arm en oksel, dus ja, als de bron weg is, kan de oksel misschien dan toch beter worden?

Amputatie is voor mij geen optie en dat heeft weinig met esthetische redenen te maken. Kom op zeg, mijn leven staat op het spel, het functioneren van mijn arm, dan ga ik niet zeuren over een bikini die niet meer past… chter met het weghalen van de borst in zijn geheel heb ik mij altijd afgevraagd: ja en dan? Als het proces nog gaande is, waar moeten de kankercellen dan naar toe? De chirurg snapt dit en dus ook mijn wens om alleen tumor massa weg te halen zodat ik een wat minder grote berg heb te overwinnen en dat ik buffer weefsel wil houden in de borst. Want als dat weg is, waar gaat de kanker dan naar toe? Mijn lever? Mijn longen? De chirurg denkt dan nog, dat een operatie winst kan opleveren. Na de MRI trekt ze dat terug. De MRI laat zien dat de tumor in mijn borst voornamelijk oppervlakkig is. Er zijn wel meer haarden in de borst, waardoor opereren niet zinvol is, omdat het op geen enkele wijze een verbetering kan geven in mijn situatie, niet voor de open wond op mijn borst, maar ook niet in mijn oksel.

NB: De tumor in de oksel laat een rond gat zien in het midden op de MRI? Daar zijn de kankercellen afgestorven omdat ze geen voeding zouden krijgen, is de verklaring die erbij wordt gegeven…dat ga ik dus nog uitzoeken 🙂

Bestralen kan nog omdat ik nooit eerder ben bestraald?

Als enige behandeling, staat dan nog pijnbestrijding, tot mijn beschikking of bestraling, maar dit is allemaal niet curatief. Ik ben voor de 3e keer opgegeven. Bestraling is voor mij alleen een optie als ik op geen enkele andere manier de pijn onder controle kan krijgen. Je lost er feitelijk weinig mee op. In het beste geval kan de tumor tot stilstand worden gebracht, maar dat is meestal maar tijdelijk. Er wordt mij bovendien verteld, dat ik alleen nu nog kan worden bestraald, omdat ik nooit eerder daar ben bestraald. Er wordt namelijk bestraald tot de ‘lethal dosis’ in dit geval, dat wat de zenuwen in de arm en borst maximaal kunnen verdragen. Zou je daar overheen gaan (ook na jaren) dan beschadig je de zenuw en krijg je sowieso pijn. Ik kan deze joker dus nog maar 1x inzetten…

Ik informeer nog naar amputatie. De pijn is zo verschrikkelijk, dat ik me zelfs dat kan voorstellen! Ik word uit de droom geholpen…na amputatie hebben veel patiënten last van fantoompijn. Hoezo van de regen in de drup?

Er zijn geen opties meer, behalve mijn kruidentuin…

Omdat niemand mij een echte oplossing kan bieden, is mijn situatie ineens ook zonneklaar geworden. Ik sta er opnieuw alleen voor en zal zelf met een oplossing moeten komen, anders ga ik een pad op waar ondraaglijk lijden tot het hoofdbestanddeel van het leven kan gaan behoren. Ik pas ervoor!

Ik heb alle diëten al gehad, alle supplementen al geprobeerd, alle meditaties en quantum touches of stralen ondergaan. Wat kan ik in hemelsnaam nog doen?

Ik zie op youtube een filmpje van een aap, hij kraakt de noot van de abrikoos en eet de pit op, laat het vruchtvlees liggen.  B17! Deze aap gaat voor de B17? Ik heb nog een potje in mijn kast, ben er jaren geleden mee gestopt, omdat ik er dizzy van werd en ik bang werd dat ik mezelf zou vergiftigen.

Ik duik weer in de B17 en besluit deze keer zeer hoog te doseren en de bijwerkingen voor lief te nemen. Ik ben ziek gemeld van werk en ook de bedrijfsarts vind dat ik 100% arbeidsongeschikt ben, dus als ik flauwval is dat het ergste niet zolang ik maar blijf leven. Met chemo en bestraling gaat men ook tot het uiterste en ik geloof dat dit de enige correcte aanpak is. Ik ben inmiddels overtuigd dat kankercellen, feitelijk de aangepast stamcellen zijn die we met stress nodig hebben om de suikerspiegel in balans te brengen. Echter wanneer deze cellen geïnfecteerd raken met schimmels, ze een eigen leven gaan leiden en tumoren gaan vormen, en ons systeem zo vergiftigen dat we alle energie aan de schimmel geven en zelf volkomen uitgeput en verziekt sterven.

Onderstaande documentaire uit de jaren zeventig geeft een compleet van de werking van B17.

Alle middelen die wel werken tegen kanker, inclusief chemo, doden misschien de schimmel zonder dat we dat in de gaten hebben. En als we dan even weer in de lift zitten met onze gezondheid, vervallen we in onze oude gewoonten en creëren de kanker of schimmel infectie opnieuw…waardoor we er uiteindelijk aan overlijden.

Schimmels bestrijden hoe doe je dat?

Iedereen die een kalknagel heeft proberen weg te krijgen weet hoe hardnekkig schimmels kunnen zijn! Hoe kun je schimmels bestrijden? De remedie is simpel:

  1. Eet geen schimmels
  2. Zorg voor goed maagzuur!
  3. Tolereer geen schimmels, maar pak ze direct aan!

De meeste fruit en groenten soorten, maken anti-schimmels stoffen aan. Tenminste als ze eraan blootgesteld worden.  Is alles gedesinfecteerd met anti-schimmel bestrijdingsmiddelen of erger, zijn de gewassen genetisch gemanipuleerd, dan zitten de schimmelwerende stoffen niet meer in ons voedsel. Vandaar de belangrijkst noodzaak om biologische groenten te eten of ze zelf te verbouwen.

B17 of amygdaline is eigenlijk geen B-vitamine, maar heeft deze naam gekregen om de stof geaccepteerd te krijgen bij het publiek.

Tumor reageert op B17 en MMS!

Op het moment dat ik dit schrijf is de pijn in mijn arm, verdwenen, maar heb ik nog een dood gevoel in mijn oksel en is de binnenkant van mijn bovenarm extra gevoelig voor aanraking. De huid lijkt soms in brand te staan. De tumor is in de eerste weken opgezwollen en breekt nu langzaam af. Ik behandel de wond ook nog met MMS of chloordioxide en dat heeft een enorm helend effect. Daarmee haal ik elke dag millimeters van de tumor af! Ik ben bijna weer zover als de foto hierboven van juni 2017. Wanneer de wond dicht is zal ik opnieuw een foto publiceren!

Ik ben nu zo’n 8 weken bezig en het is gelukt om de tumor weer kleiner te krijgen. Maar het allerbelangrijkst is dat ik deze keer weet waarom het gebeurt. De stress is voldoende uit m’n leven, daarvan word ik niet zomaar weer ziek. De overgang met hoge oestrogeen levels heeft de schimmelgroei weer aan gezet! Schimmels planten zich namelijk ongeslachtelijk voort met oestrogenen, die voor 98% identiek zijn aan menselijke oestrogenen.  Het infectieproces van de stamcellen is dus nog in volle gang en dus richt ik al mijn pijlen op het reinigen van mijn wond, mijn darmen en natuurlijk uiteindelijk ook mijn bloed.

Ik maak me namelijk totaal geen illusies dat de kanker alleen nog maar in mijn borst en oksel zou zitten. Kanker of schimmel infecties zijn systemisch, ze zitten gewoon overal. Je zult ze dan ook echt gericht moeten decimeren. En daar hoort behalve schimmeldodende voeding, ook een schimmeldodend middel bij zoals B17.

De beste schimmeldodende voeding is, kokosolie, kruidnagel, oregano-olie en knoflook. Naast alle pitjes uit fruit, cassave,  zoete aardappel etc. Doe je eigen onderzoek!!

Tot slot: Waarom zijn tumoren altijd hard?

Samengevat: Stress creëert specifieke (stam)cellen die suikers uit de bloedbaan moeten omzetten naar melkzuur. Daarmee wordt de basis voor kanker gelegd. Zolang stress tijdelijk is, gaat het immuunsysteem deze cellen ook gewoon weer opruimen omdat zij het aangepaste DNA herkent. Deze specifieke cellen hebben 17x meer receptoren voor insuline dan een gewone cel.  Ze moeten immers in een rap tempo de suikers opruimen, mocht jij voor een FREEZE reactie kiezen en gewoon braaf je mond houden. 🙂 Schimmels kunnen deze stamcellen penetreren en misbruiken voor hun eigen voortplanting en voedsel. Ook schimmels eten graag en vooral suikers. Zij misbruiken bovendien het DNA van de stamcel en zetten deze aan, tot het maken van een hard chitine schild, dat voorkomt dat het immuunsysteem het beschadigde DNA herkend en dus de cel niet opruimt.  Dus ook wanneer de stress weg is en het P53 gen weer aanstaat om fout DNA op te ruimen, verschuilen de schimmels zich door de stamcel een chitine schild te laten aanleggen. Daarom zijn tumoren altijd hard.

Tot zover mijn onderzoek en verhaal…

B17 bestellen?

B17 is verboden op de Europese en Nederlandse markt, je kunt het dus alleen bestellen via Amerikaanse of Mexicaanse sites.  Ik neem zelf 500mgr per dosering. Van zowel de chemische pillen van Cythopharma uit Mexico, als de pillen die de natuurlijke poeders van de abrikozen pitten bevat. Ik heb zelf de indruk dat de chemische variant beter resultaat geeft. Waarschijnlijk omdat de dosering constant is. Ik heb de dosering in 2 weken opgebouwd naar 2000mgr per dag.

Je kunt hier nog wel aan abrikozenpitten komen, ze moeten luchtgedroogd zijn, zijn ze zon gedroogd, dan verlies je grotendeels de eigenschappen. Je moet er per dag zo’n 100 (langzaam opbouwen!) eten wil je een voldoende hoge dosering bereiken. Ik heb dat in het verleden zelf ook gedaan, maar werd echt kukeleku van die 100 pitjes kauwen…

 

Advertenties

Geen water AUB!


Water! Zonder na te denken drinken we van alles bij ons eten. Omdat we het lekker vinden of om ons eten mee door te spoelen? Of omdat we het aangeboden krijgen en er niet bij nadenken? Water drinken bij het eten kan wel eens een veel grotere rol spelen bij de ontwikkeling van ziekten, zoals kanker, dan we denken.

Ik had jullie een artikel over stress en de relatie met kanker beloofd, maar omdat de stress reactie die tot kanker leidt zo ingewikkeld is, heb ik besloten het verhaal op te bouwen in verschillende artikelen.

Dit eerste artikel gaat over het eerste deel waar stress roet in je leven gaat gooien; de spijsvertering in je maag.

Daar ontstaan de eerste merkbare fysieke problemen, die leiden tot het disfunctioneren van vele functies in ons lichaam. Het wel of niet drinken van water of dranken tijdens het eten, speelt daarbij een enorm belangrijke rol. Toch doen we het allemaal en hebben we geen idee hoe we onze spijsvertering daarmee gigantisch in de weg kunnen zitten. Uiteindelijk leidt dit voor iedereen tot een gebrekkige opname van mineralen en vitamines, de bron van allerlei ziekten, waarvan kanker er maar een is. Onder invloed van vooral mentale stress komt de spijsvertering ook zwaar onder druk te staan. En ook daarvan, weten de meeste mensen vrijwel niets.

Een goede spijsvertering is het begin van een gezond en gelukkig leven of een leven met kwaaltjes en ellende. Uiteindelijk leidend tot nare ziektes en een te vroege dood.

Als je dat niet wilt, lees dan het artikel: Kanker en spijsvertering!

NB: wanneer drink je dan wel het beste water? En ja, water is feitelijk het beste dat je kunt drinken, dat klopt. Maar doe het op een lege maag! Dat is alles. Direct als je opstaat is dus een perfect moment of een uur na de maaltijd.

Wil je langer leven? Eet vet!


Ik ben zeer verheugd met jullie deze waanzinnig belangrijke publicatie van de Lancet te delen! Op 29 augustus 2017 publiceerde the Lancet het resultaat van deze omvangrijke (cohort)studie die over meer dan 10 jaar heeft gelopen en waar meer dan 130.000 mensen aan hebben deelgenomen.

De studie voor Prospectieve Urban Rural Epidemiology (PURE) is een grote epidemiologische cohortstudie van personen van 35 tot 70 jaar (ingeschreven tussen 1 januari 2003 en 31 maart 2013) in 18 landen met een mediane follow-up van 7,4 Jaren (IQR 5 · 3-9 · 3). De voedingsinname van 135 335 individuen werd geregistreerd aan de hand van gevalideerde vragenlijst over voedselfrequentie. De primaire resultaten waren de totale sterfte en de belangrijkste cardiovasculaire gebeurtenissen (fatale hart- en vaatziekten, non-fatale myocardinfarct, beroerte en hartfalen). Secundaire uitkomsten waren alle myocardinfarcten, beroerte, sterfte van hart- en vaatziekten en sterfte van niet-cardiovasculaire ziekte. Deelnemers werden gecategoriseerd in kwintielen van voedingsintake (koolhydraten, vetten en eiwitten) op basis van het percentage energie die door voedingsstoffen wordt verstrekt. De associaties tussen het verbruik van koolhydraten, totaal vet en elk type vet met hart- en vaatziekten en totale sterfte werd beoordeeld. De risico’s (HR’s) met behulp van een multivariabel Cox frailty model met willekeurige afsnijdingen om rekening te houden met het centrum clustering.

Wat was de conclusie?

Hoge koolhydraten inname was geassocieerd met een hoger risico op totale sterfte, terwijl de totale vet- en ook de individuele vet typen, verband houden met lagere totale sterfte. Totaal vet en de verschillende vet typen worden niet geassocieerd met hart- en vaatziekten, myocardinfarct of sterfte door hart- en vaatziekten, terwijl verzadigd vet een omgekeerde associatie met een beroerte had. Globale dieetrichtlijnen moeten opnieuw worden beoordeeld in het licht van deze bevindingen. 

Klik hier om het hele onderzoek te lezen.

Wat is hier zo bijzonder aan?

Dit onderzoek zet alles op zijn kop! De pro-koolhydraten lobby en de jarenlange hetze tegen met name verzadigde vetten, kan de prullenbak in!

Ook de hetze tegen alle dieeten die mensen juist adviseerden te minderen op het gebied van koolhydraten, zoals Atkins, Dr. Frank, Paleo en Keto, hebben gelijk gekregen. En zitten heel wat dichter op een gezonde levenstijl dan de brood en pasta liefhebbers.

De link met kanker is in dit onderzoek nog niet duidelijk gelegd. Het richtte zich voor namelijk op hart en vaatziekten, maar daar gaat verandering in komen. Dit onderzoek zal andere aansporen ook te gaan zoeken naar mogelijke connecties met dieet hoog in koolhydraten en suikers en kanker of andere ziekten.

Maar zo lang zou ik niet wachten! Ga aan de slag met het aanpassen van je eetgewoontes en bezuing drastisch op suikers en koolhydraten, vermeerder je vetinname, kies voor VERZADIGD vet en geniet!!!

Wil je meer lezen over vetrijke voeding?

Klik dan hier door naar mijn artikel “Vet de beste brandstof voor je cellen”

Een nieuwe episode…na zwarte zalf terug naar MMS


Lieve mensen,

Ik ga jullie een kort bericht schrijven, omdat het me steeds niet lukt om alles wat ik wil zeggen hier neer te pennen en dan maak ik mijn artikel niet af en komt er niks online! Maar ik leef nog steeds, ben happy en het lukt steeds beter in het nu te leven en de dingen te aanvaarden zoals ze zijn.

Steeds vechten tegen iets, heeft gewoon geen zin. Het maakt moe en moedeloos en resultaat blijft dan toch uit. Want je raakt er wederom van in de stress. Ook strijden voor “the good cause” veroorzaakt helaas stress. Continue reading “Een nieuwe episode…na zwarte zalf terug naar MMS”

Licht in de duisternis (4)


Ik heb veel dingen aan mijn hoofd de laatste tijd. Ik zorg ook altijd zelf wel voor dat mijn dagen gevuld zijn. Maar met twee bedrijven, een gezin en kanker ligt mijn bordje af en toe wel heel vol! Gisteren ben ik s’middags bij de nieuwe kliniek in Venlo/Bracht http://venlo.kankerbehandelen.nl/ geweest waar ik een consult met Dr. Kilarski heb gehad.

Dat was gelukkig zeer goed bestede tijd, want ik had nog wat twijfels over mijn eigen aanpak. Ik sla even een paar stappen over, maar zal nu ‘to the point’ komen wat ik de afgelopen maanden heb ontdekt over kanker.

De oorzaak van kanker begraven?

Omdat ik kanker heb gekregen na een zwangerschap gevolgd door een abortus in de 8ste week, heb ik bij alle therapieën die ik heb bestudeerd ook voortdurend gezocht naar de connectie met een zwangerschap. Nergens vond ik deze helemaal. Wel de connectie met oestrogenen, die de celdeling aanjagen bijvoorbeeld. En dat het aantal menstruatie cycli die elke maand gepaard gaan met een oestrogenen dominantie, de kans op kanker vergroten. En dat daarom vrouwen (nonnen) die geen kinderen krijgen meer kans hebben op borstkanker (de nonnenziekte).  Maar waarom dat zo is? Wat het mechanisme erachter is? Die verklaring had ik in de 6 jaar speuren op internet, op de één of andere manier nog niet gevonden. Of toch over het hoofd gezien?

Totdat ik ineens via Facebook een bericht zag wat me geheel onverwacht eindelijk op het goede spoor zette. Het bericht ging over het HCG hormoon als indicator voor kanker. Tijdens een zwangerschap maakt de placenta dit hormoon aan om het immuunsysteem op afstand te houden. Aan het eind van de zwangerschap piekt het hormoon om vervolgens ineens snel af te nemen, waardoor de bevalling op gang komt, omdat het lichaam dan ineens de baby begint af te stoten. HCG hormonen worden ook door schimmels geproduceerd om zich ongeslachtelijk voort te planten. Vandaar dat ik ook enige tijd heb gezocht langs het spoor dat kanker misschien een schimmel zou kunnen zijn. Maar dat is het zeker niet, alhoewel schimmels wel altijd aanwezig zijn bij een tumor, maar u begrijpt nu waarom. De hoge HCG waarden zouden de schimmels weleens aan kunnen trekken?

In het artikel over HCG hormonen kwam ik een link tegen naar het werk van Dr. Beard, die eind 1800 als embryoloog de zwangerschap bestudeerde en de parallel zag tussen de agressiviteit van een tumor en de placenta. Hij vroeg zich echter ook af waarom de placenta plotseling stopt met agressief te zijn. In de afgelopen jaren had ik al eerder gevoeld dat zwangerschap en kanker een connectie hebben en had ik zelf ook de conclusie getrokken dat een agressieve placenta, die zich de baarmoeder wand invreet,  haarvaten aanlegt en alle voeding uit het lichaam trekt (voor de baby) wel erg op een tumor lijkt. Dr. Beard kwam na 20 jaar onderzoek tot de opzienbarende conclusie dat de placentacel en kankercel identiek zijn!

Kankercel en placentacel identiek?

Dr. Beard was gefascineerd door de verandering van de placentacel die op tijd ophoudt met zijn agressieve gedrag. Ga maar na, anders zouden alle zwangere vrouwen door hun placenta opgegeten worden! Hij vond het antwoord en kwam tot de conclusie dat wanneer de embryo een alvleesklier gaat aanmaken rondom de 8ste week, deze enzymen begint te produceren die de placenta doen omslaan naar een vredelievende moederkoek. WOW! Eindelijk vond ik de missing link!

Mijn abortus is geweest rondom de 8ste week. Behalve dat het afbreken van een zwangerschap door een abortus leidt tot een zwerm van 2000% meer oestrogenen die nu niet weten welke cel ze moeten delen, kan het in mijn geval bovendien ook nog zo zijn geweest dat de embryo nog geen alvleesklier aan het maken was en dat het signaal aan mijn placenta nog niet gegeven is om te stoppen met zijn agressieve invasieve gegroei…

Oei! Overal in je lijf zitten stamcellen die onder invloed van een hoge dosis oestrogeen kunnen muteren naar kankercellen (placentacellen). Als dat bij mij is gebeurd door de abortus en de vrucht heeft nog geen tegen signaal kunnen geven, dan snap ik dat mijn lichaam gewoon nog niet begrepen heeft dat de zwangerschap voorbij is!

Nog steeds zwanger?

Dat betekent dat kanker niets anders is dan een ontspoord, leven creërend programma! Niks engs dus eigenlijk, want wat is er nu een mooier dan het wonder leven te creëren?? Ok, niet helemaal op de goede plek, maar wel logisch nu dat het immuunsysteem de placenta (tumor) niet aanvalt! De tumorcel creëert twee manieren om de embryo te beschermen tegen het immuunsysteem! Door HCG hormonen aan te maken en door een beschermende eiwitlaag om de tumorcel die hen onzichtbaar maakt voor het immuunsysteem. Zou deze laag er niet zijn dan zou de kankercel (placenta) herkent worden als een bacteriële cel en door het immuunsysteem worden opgeruimd.

Kanker een bacteriële cel? 

Dr. Beard ontdekte nog iets anders, namelijk dat er stamcellen bestaan. Deze cellen die hij trophoblasten noemde of misplaatste germ cells  migreren aan het eind van de zwangerschap vanuit de placenta de embryo in, op weg naar de reproductieve organen om daar eicel of zaadcel te worden. Helaas blijven er op weg naar de ei-en zaadleiders de nodige van deze cellen, die we nu stamcellen noemen, hangen. De plaats waar je kanker ontwikkelt zou dus weleens met de hoeveelheid stamcellen kunnen samenhangen die jij toevallig in je longen, borst of hersenen hebt verzameld. Dat een kankercel een stamcel of bacteriële cel is, past wat mij betreft ook in de Warburg theorie en dus de visie van Dr. Peskin op kanker.

Heeft Dr. Peskin dan geen gelijk?

De visie van Dr. Peskin is gebaseerd op het werk van Otto Warburg die heeft aangetoond dat een gewone cel muteert naar een kankercel wanneer de cel te weinig zuurstof krijgt. Het zuurstof gebrek van de cel zou veroorzaakt worden door de consumptie van teveel Omega 6 vetten en ronduit ziekmakende vetten zoals transvetten. Het tekort aan Omega 3 vetten, waaruit de celwand eigenlijk voor 30% uit zou moeten bestaan, werkt dan niet zoals het zou moeten. Met voldoende Omega 3 werkt de celwand als zuurstofmagneet. De omega 3 trekt de zuurstof als het ware zonder moeite door de celwand heen.

Wat weinig mensen weten is dat in de mitochondriën van de cel het DNA van de moeder en van een bacterie gevonden kan worden. Wanneer de cel zuurstof gebrek gaat vertonen (o.a. door zware inspanning) gaat de cel van een zuurstofverbranding over op suikerverbranding ( de natuurlijke energie opwekking van een bacterie) , hierdoor krijgen sporters dus ook last van verzuring. Omdat de suikerverbranding leidt tot de het afval product melkzuur. Dit ontstaat niet door een zuurstof gebrek, maar juist door het probleem van de cel om de afvalstoffen, in dit geval CO2,  kwijt te kunnen. De invoer van zuurstof stopt, omdat de afvoer verstopt zit. Het ontstaan van kanker (muteren naar een bacteriële vorm) is dus niet perse een gebrek aan zuurstof, maar kan ook een gebrek aan afvoer zijn.

Het toevoeren van Omega 3 waar Peskin voor pleit en ook het Budwig papje op is gebaseerd, kan naar mijn idee de groei van kanker wel stoppen maar de oorzaak niet wegnemen. Als kanker groeit tast het de cellen om zich heen aan, waar ook schimmels zich nestelen, zoals we al eerder zagen. Deze cellen kunnen dus door een gebrek aan zuurstof (vanwege de schimmel overwoekering) muteren naar kankercellen en het zijn dan ook die cellen die je met de Peskin methode aanpakt. De kern van de tumor blijft echter naar mijn mening onveranderd.

Die heeft een ander stopsignaal nodig. De enzymen die volgens Dr. Beard de placenta doen muteren van malignant naar benign, zijn Trypsine en Chymotrypsine. Grappig lijkt bijna op Chemo. Bovendien breekt Trypsine het eiwitlaagje van de kankercel af, zodat deze zichtbaar wordt voor het immuunsysteem.

Dat is de structurele oplossing waar ik naar zoek, want als het immuunsysteem weer in actie is, dan weet ik dat mijn lichaam zijn eigen problemen aan het oplossen is!

Eiwitten en Trypsine

Wat je in bijna alle alternatieve therapieën terugvindt is de eliminatie van dierlijke proteïnen of eiwitten. Bijna nergens wordt echter heel duidelijk uitgelegd dat dit de weg vrijmaakt voor trypsine om in het bloed te kunnen worden opgenomen. Immers, als je eiwitten eet en bij de meesten ligt de consumptie van eiwitten vaak veel hoger dan de 20-35 gr per dag die je lichaam aankan, dan is alle trypsine nodig om in de darm de eiwitten af te breken.

Zie hier de reden waarom veel mensen op latere leeftijd kanker ontwikkelen… een heel leven een te hoge  eiwitconsumptie en een verminderde capaciteit van de alvleesklier om enzymen te maken en tot slot door hormoon verandering een verhoogd level van oestrogenen. En ja, dit geldt ook voor mannen! Een interessant artikel over de alvleesklier en de aanmaak van enzymen kun je hier lezen. 

Daarnaast wordt bij bijna alle therapieën juicen aangeraden. Dit is logisch om drie redenen, rauwe groenten en fruit bevatten nog enzymen zodat de spijsvertering vrijwel vanzelf verloopt en dus de alvleesklier enzymen elders in het lichaam gebruikt kunnen worden! Ha, nu beginnen de puzzelstukje toch echt op hun plek te vallen! Maar er is meer, de juices zitten ook bomvol vitaminen, mineralen en laten we dat vooral niet vergeten ALKALISCH water. Het verhaal over ontzuren van je lichaam valt hier ook op zn plek, de tumor produceert namelijk veel zuur. Als je de omgeving van de tumor basisch houdt kan hij niet groeien. Bovendien zou het best weleens zo kunnen zijn dat de in het Gerson dieet zoveel gebruikte wortelsap het uiteindelijk de B17  is die de truck doet. En het de B17 is, die in wortels en appelpitten is terug te vinden, die een handje mee helpt om de tumor te doden. Over de werking van B17 zal ik in een andere keer meer schrijven.

Mijn analyse, mijn protocol

Op basis van het bovenstaande is er dus een hele logische conclusie te trekken, waarom ik kanker heb en ook waarom het is terug gekomen.

  1. De abortus was de trigger en heeft ervoor gezorgd dat mijn oestrogenen, de stamcellen het signaal hebben gegeven om een placenta te bouwen.
  2. De abortus rondom de 8ste week is geweest en het zeer aannemelijk is dat er nog geen alvleesklier gevormd was in de vrucht om de placenta vredelievend te maken. Vandaar mijn agressieve tweede placenta in mijn borst. Iedere vrouw heeft daar extra stamcellen opgeslagen.
  3. Ik opnieuw kanker heb ontwikkeld, omdat ik een dieet heb gevolgd waarin ik de koolhydraten en suikers heb vermeden en vooral eiwitten met groentes at. Bovendien heb ik mijn groentes veel te vaak gekookt of bewerkt zodat de enzymen afgebroken worden…
  4. Ik het proces kan keren door een zoveel mogelijk eiwitloos dieet te volgen en mijn trypsine te reserveren voor de kankerstrooptocht. En extra Trypsine bij te slikken. Ik bestel ze via www.cythopharmaonline.com samen met B15 en B17. En slik op aanraden van Dr. Kilarski nu 20 enzyme pillen per dag, 0,5 uur voor de maaltijd of 2 uur na de maaltijd!
  5. Ik vast van 20.00 uur tot de volgende ochtend 12.00 uur en eet niets of drink alleen (wortel)sap. Hierdoor vermindert de IGF-1  dit is een hormoon dat ook de celdeling aanjaagt. Simpel vasten brengt dit hormoon aanzienlijk naar beneden. Zie ook dit artikel over het effect van vasten op het immuunsysteem dat ik van Marie-Jose doorkreeg
  6. Ik eet zoveel mogelijk rauw met sappen en salades. Eet alleen s’avonds nog gekookt voedsel, waaronder aardappelen, heerlijk dat mag gelukkig weer!
  7. Ik beperk de inname van fruit en kies de zure varianten, maar eet veel meer fruit dan de afgelopen 6 jaar. Ik vermeed het fruit vanwege de suikers, dat is geen goede keus. De voedingstoffen die in fruit zitten zijn belangrijker dan de suikers die je erbij krijgt. Je hele energie huishouding draait op suikers, dus deze weglaten is niet de juiste keus. De eiwitten ontmantelen daar gaat het om.
  8. Bovendien vermijd ik nog altijd stress, omdat stress twee dingen doet die niet helpen om kanker te overwinnen:
    1. De sterkte van je maagzuur neemt af, waardoor eiwitten slechter kunnen worden verteerd en als te grote brokken in je darm terecht komen. En alle enzymenlast door je alvleesklier moet worden gedragen, wat uiteindelijk tot uitputting leidt net als bij suikerziekte!
    2. Door stress wordt er meer progesteron verbruikt door je bijnieren om cortisol te kunnen aanmaken, hierdoor ontstaat snel een oestrogeen dominantie.
  9. Ik slik nog de volgende supplementen: Vit D3 10.000 IE , chlorella per dag 90 pillen, vitamine C ca. 6 gr, en op aanraden van dr. Kilarski ook zuurkoolsap, wat prima te doen is.  

Tot zover mijn aanpak, ik voel me hier fantastisch bij en voel dat mijn tumor langzaam aan verandert. Ik heb nog een heel kleine knobbel onder mijn arm, die is nog maar 20% van wat hij in november was. Ik houd jullie op de hoogte van mijn vorderingen.

Wordt vervolgd…

Lees hier deel 1, deel 2 en deel 3

 

 

 

 

MMS niet het beloofde resultaat


Lieve mensen,

Ik moet jullie na 6 jaar MMS gebruik laten weten dat ik MMS geen hoofdrol meer toedicht in mijn strijd tegen kanker. Ik heb eind 2012 opnieuw een tumor ontwikkelt in mijn rechterborst en ik heb ondanks herhaalde intensieve MMS kuren de tumor niet weg gekregen. Eind 2013 kwam daar nog een tumor in mijn oksel bij. Op dat moment stortte mijn wereld in elkaar. Ik moest de feiten onder ogen zien:  MMS en alles wat ik tot dan toe had gedaan heeft mij niet van mijn kanker afgeholpen. 

Ik vind het vreselijk om jullie dit te berichten en heb er ook lang mee geworsteld. Het is de reden dat ik ook geen berichten meer heb gepost op de blog. Ik heb mij een tijd terug getrokken om mij te beraden. Wat moest ik nu doen? Ik had in mijn ogen gefaald. Dan toch maar een operatie?

Een internist die ik privé ken gaf mij kort en bondig zijn diagnose en prognose: Als je niet direct je borst amputeert en een okseltoilet laat doen gevolgd door bestraling dan verlies je vermoedelijk vrij snel de functie in je arm. Als je niets doet heb je hooguit 5 jaar en verlies je zeker de functie in je arm want de tumor in je lymfe vreet  je zenuwbaan aan.

Ik was geschokt en ben weken van de kaart geweest. Moest mijn borst er dan toch nog af? Ik heb 6 jaar geleden tegen de radiotherapeute gezegd, dat als de kanker zou terugkomen ik altijd mijn borst eraf zou kunnen laten halen, maar nu het dan zover was voelde het toch heel anders. Een borst eraf, je arm die het niet meer doet, waar houdt het dan op?

Mijn weerzin tegen een operatie nam echter hand over hand toe. Hoe meer ik erover nadacht hoe zekerder ik wist dat het het probleem niet oplost. Ja, de knobbel is wel even weg, maar dat was hij zes jaar geleden toch ook? Ik was er nog niet in geslaagd het probleem structureel op te lossen en dat is waar ik voor ga. En als het toch einde verhaal is omdat ik de strijd niet kan winnen, dan wil ik zo lang mogelijk mijn eigen leven kunnen leiden.

In februari na een heftig gesprek met mijn man en twee dochters, waarin ik mijn angsten ook naar de kinderen toe dan toch eindelijk eens heb kunnen ventileren, besloten we opnieuw op zoek te gaan naar een alternatief dat wel zou kunnen werken. Met de steun van mijn kinderen (inmiddels 18 en 16) en man voelde ik mij voldoende sterk om voor de tweede keer de strijd aan te gaan.  Ik had nog maar twee opties niet goed bestudeert: B17 en cannabisolie.

In de komende dagen zal ik steeds mijn verhaal verder uitwerken en jullie meenemen in mijn onderzoek. Waarvan ik nu al kan zeggen dat het een positief begin van het eind heeft. Mijn tumor is op zijn retour.  En is na een hoogtepunt in de 3de week van april nu al twee weken gestaag aan het afnemen.

Ik heb dit bereikt met B17, alvleesklierenzymen en een dieet. Volg mijn blog de komende dagen om alle details te weten te komen. Wat betreft MMS nog dit: ik denk dat MMS mij bij heel veel opruim processen heeft ondersteund en daardoor mijn algehele conditie is verbeterd en mijn immuunsysteem behoorlijk heeft ontlast.

Ik zal dan ook MMS blijven promoten als sterke ontgifter, maar het is niet het wondermiddel dat mijn kanker kon genezen. Helaas. 

Wordt vervolgd…

 

Vitamine C het beste medicijn?


In mijn zoektocht ben ik al vrij snel op de onnavolgbare werking van vitamine C terecht gekomen en ben dit hoog gedoseerd gaan gebruiken.  ook nu gebruik ik nog dagelijks 4-5 gram vitamine C.

tegenwoordig probeer ik zoveel mogelijk uit mijn voeding te halen en ontbijt met een smoothie met veel verschillende vruchten, groenten en zaden.

iedereen zou minstens 4 gr vitamine C per dag moeten innemen is mijn overtuiging. En als je ziek bent zoveel tot je er diarree van krijgt.  Na een MMS kuur is hoge dosering van vitamine C volgens mij de beste follow up. na de reiniging komt het weer de opbouw (je lichaam maakt uit vitamine  C o.a collageen) en het onderhoud (Je immuunsysteem maakt uit C waterstofperoxide om alle ziekmakers te doden)

Bijgaand een artikel dat ik je aanraadt onmiddellijk te lezen als je nog niet op de hoogte bent van de enorme gezondheidsvoordelen van vitamine C

http://www.wanttoknow.nl/inspiratie/haal-jij-wel-die-vitale-hoge-c/

En nog een link over tekort aan vitamine C en pardontitis , het gebrek aan collageen zorgt simpelweg voor het uitvallen van tanden en kiezen…

.http://vorige.nrc.nl/wetenschap/article1829411.ece

 

De beste anti-kanker groenten!


In een studie uit 2009  “Antiproliferative and antioxidant activities of common vegetables: A comparative study” 

blijkt dat knoflook voor acht typen kankercellen tot onmiddellijke stilstand leidt van celgroei! (De kankercellen worden in een petrischaaltje besprenkelt met een groente extract en het effect wordt gemeten.)

Voor borstkanker ( zie de grafiek in de PDF MCF-7) zijn er nog een vijftal vergelijkbare kankerkillers:

  1. prei
  2. groene ui (bosui)
  3. spruitjes
  4. bloemkool
  5. kool

Ik kwam op het spoor van dit onderzoek via http://www.nurtitionfacts.org een site waar zeer veel informatie op te vinden is.

Zie ook deze video:

Verder blijft het beste advies voor iedereen die kanker heeft of het wil voorkomen: eet zoveel mogelijk verschillende soorten groenten en beperk je vlees of dierlijke eiwitten tot een minimum van ca. 10%.

Lees daarvoor ook nog eens het boek de china study. 

85%van de kindervoeding blijkt ongezond…..


85% van de kindervoeding bevat te veel vet, suiker en/of zout en ouders krijgen de schuld van obesitas bij hun kinderen…

Kinderen zijn in de afgelopen decennia uitgegroeid tot een zeer belangrijke doelgroep voor voedselfabrikanten. Speciale kindermarketeers volgen kinderen online, scannen hun gedrag, schakelen psychologen in en stellen zo gedetailleerd mogelijke, persoonlijke kindprofielen samen. Geen wonder dat de ‘zelfregulering’ van deze levensmiddelenindustrie is uitgedraaid op een mislukking. De voedselfabrikanten hebben er geen enkel belang bij om hun eigen kaskrakers van de markt te halen: de zoete drankjes en ongezonde snacks voor kinderen. Daarom is het de hoogste tijd dat de overheid ingrijpt en kindermarketing voor ongezonde producten door de voedselindustrie simpelweg verbiedt. Kinderen hebben recht op bescherming tegen de aanslag op hun gezondheid door de voedselindustrie.

Vind jij met foodwatch dat de overheid paal en perk moet stellen aan kindermarketing? Help ons en teken het burgerinitiatief direct! Klik hier voor de petitie

Alvast hartelijk dank.

Voedsel als medicijn!


prof. Westedorff wordt geinterviewd bij Pauw en Witteman over de Voedselkaart, die men nu per individu voor ca. 2000 euro kan maken en waaruit blijkt welk voedsel je nodig hebt om bepaalde ziektes juist NIET te ontwikkelen.

http://pauwenwitteman.vara.nl/Fragment-detail.1548.0.html?&tx_ttnews%5Btt_news%5D=29542&tx_ttnews%5BbackPid%5D=116&cHash=ff8140c7a7ef1f13037258b24122cdb4