Opereren of niet? Een eerlijk antwoord!


Lieve mensen!
Er bereiken mij vele vragen van andere kankerpatiënten, die mij om advies vragen wat zij zouden moeten doen…Ik kan daar natuurlijk, helemaal niet op antwoorden! Mijn antwoord is dan ook steevast hetzelfde: “Ik kan je alleen maar laten weten, wat ik zelf heb gedaan en wat ik eventueel in jouw situatie zou overwegen.”*

Na vele kankerverhalen in de afgelopen jaren van veel lotgenoten zelf te hebben gehoord en er ook veel over te lezen, ben ik van mening dat ik heel veel geluk heb gehad. Mijn situatie is begonnen na een abortus in 2008. De impact en hormonale verandering die dat met zich meebracht, heeft zonder enige twijfel destijds mijn borstkanker veroorzaakt. Mijn “geluk” bestaat eruit, dat ik een duidelijk begin punt, een fysiek en mentaal trauma, heb kunnen aanwijzen voor mijn kanker. Het heeft er in ieder geval aan bijgedragen dat ik mij minder ongerust hoefde te maken dat het terug zou komen, omdat ik niet zomaar weer zwanger zou worden. Dat had op mijn 46ste al achter me moeten liggen natuurlijk en de zwangerschap was een speling van het lot, helaas.

Ik onderging 2 operaties en heb daarna mijn behandeling uitgesteld om eerst te proberen het antwoord te vinden op de vraag: ” wat is kanker?” Wanneer ik in mijn onderzoek reden zou hebben gezien om een van de reguliere behandelingen toch te ondergaan, dan zou ik dat doen. Zo was mijn beslissing destijds. Ik was niet tegen chemo en ook niet tegen alle andere behandeling. Ik wilde alleen weten -voor ik deze middelen zou gaan inzetten- hoe ze mij van kanker zouden gaan verlossen, genezen en bevrijden? Het was die vraag die ik wilde oplossen.

Dit is voor velen van mijn lotgenoten, helaas NIET het geval…en daar zit mijn zorg. Ik merk over de jaren dat steeds meer mensen een operatie weigeren en zelf aan de slag gaan om hun kanker te genezen. Vooral mentale stress wordt als boosdoener aangewezen en dus ook vaak gezien als HET middel om van je kanker af te komen. Ontspan en PLOEP je kanker verdwijnt als sneeuw voor de zon!

Kanker verdwijnt niet alleen door het oplossen van trauma’s. Het lichaam moet ook over de juiste bouwstenen kunnen beschikken om te herstellen.

Hoewel ik volstrekt van mening ben, dat stress een uitermate grote rol speelt in het ontstaan van kanker, ben ik NIET van mening dat het wegnemen van stress dan ook het volledige antwoord is voor de genezing van kanker. Dit lijkt dubbel en misschien verwarrend en het is zeker niet wat de meesten graag willen horen… Maar ik moet volstrekt eerlijk durven zijn naar mezelf en alle mensen om mij heen. Ik kan dit het best illustreren aan de hand van een voorbeeld.

Lotegenote Kate

Kortgeleden meldde zich een nog jonge vrouw bij me, laten we haar Kate noemen, moeder van 2 tienerzonen. Zij had in korte tijd een tumor in haar borst ontwikkelt na een zeer heftige periode in haar leven, van scheiding, burn-out en zelfs een tijdelijke uithuis plaatsing van haar kinderen. Ze heeft zich, als ik haar ontmoet, nog niet laten behandelen aan de tumor en wil het zelfhelend vermogen van het lichaam op gang brengen. Haar levensinstelling was en is er een van; niet zeuren, maar aanpakken. Optimistisch, vol verhalen en energie zat ze bij mij op de bank. Haar tumor was inmiddels door haar huid heen gegroeid en verspreidde een onaangename geur. Die ik overigens niet kon ruiken, maar ze vertelt er over. De wond is ook pijnlijk.

Mijn tumor heeft in al die jaren nooit gestonken en pijn heb ik er ook niet aan gehad. Ik registreer dit soort opmerkingen en in mijn hoofd gaat alles op alert om een verklaring te vinden.

Zoals altijd, vraag ik mijn lotgenoten om hun levensverhaal met mij te delen en dan met name de stressperiodes in hun leven. Ik vraag omdat in 1 A4 op te schrijven. Soms is dit niet genoeg, maar in de meeste gevallen beperk ik op deze manier direct ook het drama. Ik bedoel dit letterlijk. We hebben allemaal de neiging om, dat wat niet aangenaam was om mee te maken, te herbeleven in onze verhalen erover…en geloof het of niet, daarmee maak je jezelf weer een beetje erger “ziek”. Het A4 gaat er niet over om al die drama’s te herbeleven, maar is er om mij een houvast te geven waar de pijn in jouw leven zich heeft opgehoopt. Elke drama heeft een begin. Dat begin, is meestal het moment dat jouw verwachtingspatroon niet meer klopt met je ervaring. Door je levenspad te reconstrueren, hoop ik in elke sessie met een lotgenoot dat pijnpunt te vinden. Vaak zijn er natuurlijk meerdere, maar als we geluk hebben, hebben deze drama’s een gemeenschappelijke kern.

De tweede voorbereiding die ik voor een coaching vraag, is het schrijven van je medische dossier. Alle bloedtesten, je dieet keuzes, je ongemakjes, klachtjes van lichamelijke aard, hoe klein ook en andere zaken die licht kunnen werpen op jouw case nemen we door. In het geval van Kate, was de huisarts welwillend om mee te werken aan diverse bloedtesten, dus er was voldoende materiaal om mee te werken.

Gekmakende vragen

Kate was direct met de kanker aan de slag gegaan en had al van alles gedaan om haar stressniveau te verminderen en de problemen in haar leven echt aan te gaan. Ze liep er niet voor weg, maar met veel zaken was het wel zo dat ze nooit af leken. Als duveltjes uit een doosje, openbaarde zich steeds weer nieuwe ‘uitdagingen’ in haar leven. De kanker werd ook een project. Ik herkende het maar al te goed. Kanker kan je volledig opslokken. De vraag alleen al, waarom jij nu kanker hebt gekregen is gekmakend en velen slagen er dan ook nooit in, die te beantwoorden.

En dan is de vraag; “Hoe kom ik ervan af?” Ook al schier onmogelijk om op te lossen, dus ga er maar aan staan. Nee, na de diagnose kanker heeft het sprookje een grauw naargeestig randje gekregen. Het vreet zich in je leven en neemt een plek in je brein, van waaruit het voortdurend vragen afvuurt; Wat is het? Hoe lang heb ik nog? Wat is dit voor gevoel? Is dit goed of slecht? Wie kan mij helpen? Wat moet ik doen? Wat moet ik eten? Etc, etc… Zoals ik al zei…gekmakend.

In het gesprek met Kate toonde ze mij haar borst, het zag er akelig uit. De huid stond strak van de spanning en was blauw gekleurd van de bloeduitstortingen eronder. Er kwam pus uit. Het is afschuwelijk om te zien hoe kanker een mooie vrouwenborst verwoest. Ik liet haar mijn foto’s van mijn lange weg zien. En uiteindelijk de geheelde borst. In slechts 10 weken tijd had ik de genezing op gang gekregen en is de borsttumor als sneeuw voor de zon verdwenen! De oksel echter niet. Maar die is dusdanig in omvang gereduceerd dat de pijn er vrijwel uit verdwenen is en mijn arm weer normaal functioneerd. Ik drukte haar dan ook op het hart dat het lichaam onwaarschijnlijk sterk is en heel wat aan kan en ook wonderbaarlijk kan helen.

Natuurlijk bewijst mijn borst dat. Mijn heling in luttele weken, van een afschuwelijke open wond, waar ik bijna 5 jaar mee heb rondgelopen, naar een volledige wondsluiting, is ook voor mijzelf nog steeds spectaculair!

Maar toch is en was mijn case niet vergelijkbaar met die van Kate. Met geen enkel van mijn lotgenoten. Hoezeer ik dat ook wens en zij ook. Ik wens haar en iedere kankerpatiënt genezing, dat staat buiten kijf. Maar mijn pad is uniek voor mij. Ik kan hoop bieden en inzicht in wat ik geleerd heb over kanker, maar ik kan NOOIT weten wat voor jou gaat werken. Niemand kan dat. Dat moet je zelf uit vinden. Elk pad, elk midde, is daarbij wat mij betreft geoorloofd.

Maar onderzoek alles en behoud het goede, blijf kritisch en als jij er dan echt in gelooft, is dat het beste dat je voor jezelf kunt doen.

Retteketet

In de meeste sessies bereik ik met mijn lotgenoten een moment van overgave, zo ook met Kate. Ik vond haar meteen leuk, maar o zo druk. Hemel, wat ben jij Retteketet, dacht ik toen ze 5 minuten binnen was. Na veel dingen te hebben besproken, liet ik haar verdwalen in haar eigen verhaal. Ze ging dieper en dieper in de details en rakelde alles op en zag alles weer gebeuren voor haar geestesoog…op dat moment greep ik in en vroeg haar, haar ogen te sluiten en diep adem te halen. Ik vroeg haar: “Wat voel je?”

Niemand kan daar antwoord op geven. Iedereen die ik tot nu toe heb meegemaakt, zegt iets vanuit het hoofd, vanuit de emotie. “Ik voel me opgewonden, of leeg, of onzeker, of verdrietig… is meestal het antwoord.” We voelen namelijk niet meer, we beredeneren alles vanuit het hoofd en de emotie. De mens (het lichaam) wordt gestuurd vanuit de drie-eenheid, geest, ziel en brein.  De ziel is de emotie, het is de bezieling, die het lichaam van energie voorziet. Het brein is er voor de puzzels en patronen, het heeft structuur nodig, woorden, algebra en regels, vooral veel regels! De geest, is ons creatieve onderbewuste, waar intuïtie en inspiratie uit voortkomen. Niet voor niks ligt hier de meest uitgesproken relatie met het goddelijke en dus de Vader. Je kunt dit ook zien als het veld, het onbekende quantum veld of het universum en natuurlijk ook GOD.

Deze verstrengeling, die wat mij betreft symbool staat voor onze aardse worsteling, wordt prachtig weergegeven door het Keltische teken de Trinity Knot. Het symbool staat in het Christendom vaak voor de vader, de zoon en de heilige geest. Vorig jaar bezocht ik Trinity College met mijn dochters in Dublin. De Keltische historie van het teken kun je daar overal terugvinden. Het teken is het symbool van de zoektocht naar wie wij zijn, wat wij zijn en waarom wij zijn. Iedereen die daar langer over nadenkt, herkent deze 3 deling. Onze zoektocht is dus niet anders dan die van de Kelten…

Wat voel je?

Ik leg Kate uit wat ik daarmee bedoel en vraag haar contact te maken met haar lichaam. Het lichaam heeft voortdurend contact met het veld, de Akashi records, het zeropoint energy field en kan dus vanuit deze onbekende onzichtbare wereld met ons spreken! Dat klinkt allemaal net zo mystiek als dat we willen, maar dat maakt voor de uitkomst niks uit. Vele succesvolle therapeuten en goeroes gebruiken verschillende technieken om je te helpen in contact te komen met dit onderbewuste brein. Vaak zijn hun methodes behoorlijk misleidend en moet je eerst betalen om te worden “ingewijd”. Als je goed oplet en veel leest kun je uit alle verhaallijnen de essentie destilleren en dat is wat ik Kate op de bank ook leerde. Ik vroeg haar nogmaals te vertellen wat ze voelde, echt voelde. In haar tenen, haar huid? Een prikje, een siddering, warmte of kou?

Er kwam een gevoel uit haar onderbuik en maag, spanning, een blokkade. Ik help haar woorden te vinden en vraag door; Voelt het aangenaam of zwaar? Neem je tijd, voel rustig wat er gebeurt. Nadat ze nog wat dieper bij haar gevoel komt, vraag ik:

Heb je dit gevoel eerder gehad? Waar doet het je aan denken? Is er een moment in de tijd, in je kindertijd, waar je dit gevoel ook al eens hebt ervaren?

Ik zie haar diep in zichzelf keren en bingo! We hebben beet, ze wordt onrustig en we vinden een traumatische herinnering. Wat deze ook was voor Kate, doet er voor de lezer hier niet toe. Het is altijd hetzelfde. Voor iedereen met wie ik een dergelijke sessie heb gedaan, is het steevast een gevoel van ultiem verraad of verlies. Ik zou het willen beschrijven als het verlies van onschuld.

Er is altijd een moment in het leven van een kind dat het leven grimmiger en lelijker wordt dan de suikerspin van moedermelk en draagzak waarin je tot dan toe leefde…

Het is dit moment van realisatie, wat een onuitwisbare indruk op ons maakt, ons voor altijd angstig maakt en alert op boze wolven…het zijn alle sprookjes die daarover gaan. Deze draak, dit monster, deze boze stiefmoeder, die in allen van ons huist die nu moeten we zien te verslaan!

Onze conditionering tot bange wezens

Dit is de basis van al onze stressreacties, die ons leven later gaan beheersen, die ons Pavlov hondjes maken. Die voor chronische stress zorgt in ons leven…en ons ziek maakt. De aanhoudende stress, zorgt voor een onvoldoende spijsvertering en veroorzaakt tevens dat we meer dan noodzakelijk ijzer en metalen uit ons voedsel gaan opnemen, wat weer leidt tot oxidatieve stress en kankervorming. De technische uitwerking daarvan kun je lezen in mijn blog “Is kanker een noodoplossing?

Bij Kate lukte het de knop te vinden en daarmee begint de heling. De heling is, dat er weer een keus is. Alles voltrok zich onbewust en nu dit in het licht is gebracht, kan het brein eindelijk mee gaan doen. En kiezen, om vervolgens ook weer te oordelen en te veroordelen! Hahaha, het houdt nooit op! Maar we zijn op de goede weg, eindelijk.

Kate liet me een paar dagen na onze sessie weten dat ze haar borst ging laten opereren! Een pak van mijn hart! Ze zag af van het project kanker! Ik was het roerend met haar eens, door haar realiseerde ik mij dat mijn verhaal misschien niet altijd goed begrepen wordt en mensen ongewild op het verkeerde spoor zet. Door deze blog te schrijven hoop ik dat mensen beter begrijpen welke keuzes iedereen met kanker geheel zelf dient te nemen. Met Kate gaat het goed en ze herstelt heel goed van haar operatie! 

Ik heb geluk gehad!

In mijn gesprek met Kate heb ik haar op het hart gedrukt dat ik geen keus meer had. Mijn tumor was door gegroeid naar mijn oksel en zorgde daar begin dit jaar voor pijn. In mijn oksel is een operatie uitgesloten. Er zitten zoveel knooppunten en zenuwbanen dat ik altijd slechter af ben met een operatie daar. Mijn borstkanker was dus niet meer het grootste probleem, maar mijn oksel. Ongemerkt was ik het point of no return gepasseerd!

heling borsttumor met aromatase remmers in 10 weken
Heling borsttumor met aromatase remmers in 10 weken maart-juni 2019. Omdat het zulke confronterende foto’s zijn toon ik ze alleen klein in beeld!

Ik heb om de een of andere merkwaardige speling van het lot, een tweede kans gekregen. Die nu tot mijn heling heeft geleid! Met de inzichten die ik nu heb over kanker, raad ik iedereen aan, om daar waar dit kan, de tumor te laten weghalen. Als wat ik beweer over kanker waar is, namelijk dat het een vuilnisbelt is die alle gifstoffen in je lijf uit je bloedstroom haalt om je organen te ontlasten en om de pathogenen te slim af te zijn die op het ijzer, koper en suiker willen leven, dan doe je jezelf geen plezier met het in standhouden van deze vuilnisbelt.

Kan de tumor weg? Dan mag hij ook weg! Laten zitten en proberen te doden of zelfs via het zelfhelend vermogen, betekent immers in mijn opinie, dat het lijf -en de lever in het bijzonder- alsnog moeten dealen met al die metalen en afvalstoffen…Lekker vooruitzicht?

Nee, ik ben niet tegen een operatie en zelfs niet 100% tegen chemotherapie of bestraling geweest. Ik vind dat iedereen dat echt helemaal zelf moet kunnen bepalen.  Ik vind ook dat wat je ook besluit te doen dat je omgeving je in die keuze hoe dan ook moet steunen. Maar ik geloof wel, dat je uiterst zorgvuldig moet nagaan of met name deze twee behandelingen wel echt nodig zijn en vooral welke chemo’s of medicaties er zijn om uit te kiezen. Het gaat dan volgens mij, met name om de metalen die erin kunnen zitten die een probleem kunnen vormen en opnieuw tot kankervorming kunnen leiden. Zoals ik er nu tegenaan kijk, moet je dus heel goed en secuur ontgiften nadat je chemo hebt gebruikt of je tumor is afgebroken door bestraling!

Wanneer ik een niet te opereren tumor in de buurt van mijn luchtpijp zou hebben, zou ik bestralen. En wanneer mijn tumor in de oksel niet te behandelen zou zijn geweest met de aromatase remmers die ik nu neem, dan zou ik uiteindelijk ook gekozen hebben voor bestralen. Maar pas in het uiterste geval. En chemo? Ikzelf, denk niet dat ik dat ooit zou nemen, ook niet als ik “geen keus” meer zou hebben. Er zijn gelukkig heel veel meer (ook reguliere) alternatieven. Lees hoe ik het verder heb aangepakt met dieet en ontgifting van metalen ook in het artikel “ Is kanker een noodoplossing“.

Mijn beste advies is vooral om je eigen vragen te proberen op te lossen. Los je onzekerheden op, zoek naar antwoorden in jezelf en studeer en leer! Ik wens je heel veel wijsheid toe!

Liefs Linda

*Veel mensen benaderen mij via FB of whatsapp met vragen. Ik ga daar niet op in. Je plaatst mij, maar ook jezelf in een onmogelijk moeilijke situatie. Maak daarom een coachingsafspraak (klik hier) met mij, zodat we elkaar in de ogen kunnen kijken en je alle tijd krijgt om met mij samen uit te zoeken hoe het bij jou zit en hoe ik je echt kan helpen.

Mijn Borst Praat


Na het lezen van Linda’s post op facebook, was ik geïnspireerd om te antwoorden: ‘Levensverhaal en Borstkanker, ze zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden’. Even geïnspireerd en bezield lanceerde Monique van Saane op 11 november precies om 11 uur 11 haar blog “Mijn Borst Praat”. Een bijzondere naam, waarvan de betekenis in de loop van de tijd steeds duidelijker zal worden als je haar verhalen blijft volgen. Als medewerker aan Lida’s Blog heb ik de vrijheid genomen om haar verhaal hier te posten.

Monique van Saane: “Het is een blog met drie peilers: Borstkanker, de Camino, Persoonlijke Ontwikkeling. Drie onderwerpen die mij na aan het hart liggen en onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn.

Waarom dit blog? Ik heb de overtuiging dat mijn levenspad, mijn Camino, mij heeft gebracht waar ik nu ben, mij de ontwikkeling heeft aangeboden die ik nodig heb om te groeien en iets mag overdragen aan hen die zich herkennen in mijn verhaal. Op dat pad werd mij ook borstkanker aangereikt. Dat klinkt misschien alsof dat niet zo’n drama was en dat was het wél. Het was heel bijzonder om te mogen ervaren hoe het is als je de juiste mensen om je heen hebt, mensen die je inspireren om op zoek te gaan naar het verhaal achter de borstkanker. Het lichaam heeft een eigen taal en ik leerde ernaar te luisteren. Mijn borst heeft een verhaal. Ik heb het gehoord. Het was een wake-up call en daarom had het een functie.

De ontwikkeling, de inzichten, de confrontatie, het verdriet, de eenzaamheid. Ik heb het opgezocht en kracht bijgezet door in 2013 de Camino te lopen naar Santiago de Compostela in Noord Spanje. Wandelend stilgestaan bij alles wat er is. Door te ervaren hoe het is om volledig op jezelf en op je lichaam te moeten vertrouwen. Onafhankelijk van wie of wat dan ook. En dat maakt sterk en geeft kracht.

Op de homepage staat bovenaan de pagina “Jouw Camino”. Hierin lanceer ik het plan om volgend jaar de Camino te gaan lopen met een groep mensen (vrouwen maar óók mannen) die borstkanker hebben of hebben gehad.

Voel je vrij om mijn pagina te delen en te liken. Je doet mij er een heel groot plezier mee, want ik hoop dat zoveel mogelijk mensen dát uit mijn blog halen wat hen zou kunnen ondersteunen in hun eigen proces. Ik sta open voor feedback en vragen. Via “Mijn Borst Praat” kan dat.

Website: http://www.mijnborstpraat.nl

Mijn Borst Praat is een blog dat de relatie beschrijft tussen levensverhaal en borstkanker. Mijn Camino is synoniem voor mijn levenspad en persoonlijke ontwikkeling.

Met lege handen…wat nu?


Eind oktober 2013 ontdekte ik onder mijn rechter oksel een opgezette lymfeklier ter grootte van een duivenei.  Het hele jaar daaraan voorafgaand, was ik bezig geweest om een knobbel ter grootte van een knikker in mijn rechterborst weg te krijgen met dieet en MMS. Wat eind 2012 begon als een kleine doperwt, groeide door tot formaat knikker om tenslotte eind oktober 2013 het formaat te bereiken van een grote bonk…vergezeld van een opgezette lymfeklier. Met daarin een harde knobbel. Deze diende zich overigens totaal onverwachts aan. Ik was op de boekpresentatie van Ard Pisa’s boek toen ik daar mijn ei ontdekte en hevig schrok.

Al direct 6 maanden na mijn operatie in augustus en november 2008 had ik in het operatie gebied een onregelmatigheid gevoeld ter grootte van een rijstkorrel. Mijn dieet was in de maanden zeer streng. Ik dronk maanden geen koffie en alcohol, at salades tot ik er gek van werd, vermeed alle suikers en koolhydraten en dronk liters groene thee. Gaande weg paste ik mijn eetgewoontes wat meer aan naar het normale leefpatroon en at jaren op basis van 10% veganisme. Wat inhield dat ik bijvoorbeeld een lekker curry maakte met veel paprika, broccoli, boontjes, uien en ladingen kurkuma, maar de kip stukjes er dan op mijn bord uitviste. Sowieso had ik mijn gezin ook op een vlees rantsoen gezet. Voor bovengenoemde curry kocht ik 200 gr biologische kip en ook als we eters hadden viel het niemand eigenlijk op dat er bij ons nauwelijks vlees meer op tafel kwam. Lekkere salades met gegrilde groenten en een pistache dressing, voorgerechten met salsa gevulde avocado’s, deed de meesten hun vlees wel vergeten.

In de loop van 2009-2010 groeide mijn rijstkorreltje onverwacht naar doperwt formaat, maar kromp ook net zo hard weer als ik een MMS kuur nam en mijn eetgewoonte weer aanscherpte. Ik ging in de periode direct na mijn operaties ook naar Dr. Zhu in Rotterdam voor acupunctuur behandelingen. Ik was al een tijdje niet meer geweest, nadat ik 4 maanden elke week met elektrische pulsen via de naalden was behandeld en 3 maanden chinees kruiden had gedronken, ging ik in 2010 weer bij hem langs om de stand van zaken van mijn doperwt op te nemen.

Dr. Zhu heeft een Chinese doos met twee elektroden, waarmee hij je meridianen afspeurt. De allereerste keer dat ik bij hem kwam kon hij zonder enige toelichting van mijn kant, zien dat er een operatie was geweest in mijn rechterborst. Hij zei ook dat ik geen kanker had en wees me de drie plekken in mijn handpalm en vingers, waar ik anders pijn had kunnen voelen als hij de elektrode daar op had laten rusten. Ik had wel ergens anders een steek gevoeld, maar dat was mijn zwakke onderrug.

Deze keer zo’n twee jaar later, voelde ik op de 3 plaatsen een tinteling en lichte steken, toen hij zijn elektrode over mijn handpalm en vingers bewoog. Ik had geen uitleg nodig. Dr. Zhu was ook helder; “Hier in Westen vrouwen veel belang hechten aan borsten… in China probleem terug gekomen, wij zeggen borst eraf”. Hij lachte vriendelijk naar me, zoals altijd. En lacht nog harder als ik zeg dat dat geen optie is voor mij. Ik vraag of hij me nog kan helpen met Chinese kruiden en opnieuw ga ik weg met een lading totaal onbekend uitziende zakjes die ik s’ochtends inneem. Sommige smaken lekker, er lijkt zoethout in te zitten, anderen zijn echt te smerig voor woorden, maar ik heb vertrouwen in Dr. Zhu. Hij heeft tenslotte een jonge vrouw van leverkanker genezen, een dochter van een patiënt met rugproblemen. De vrouw was uitbehandeld vertelde hij me met pretoogjes; ” Ziekenhuis deze jonge vrouw weggestuurd! Leverkanker niks aan te doen, zij moet thuis sterven!!” Hij keek mij vol ongeloof aan…”Jonge vrouw 34 jaar, sterven? Nee, onmogelijk! Ik heb haar Chinese medicijnen gegeven en accupunctuur, zij helemaal genezen!” Hij laat met het krantenartikel zien, dat hij heeft bewaard. De genezing van deze vrouw had zoveel opzien gebaard dat hij door een arts werd uitgenodigd een presentatie te houden over accupunctuur in het Erasmus ziekenhuis. Hij toonde het artikel trots. Verder behandelde hij nooit kankerpatiënten, zei hij want, “iedereen gaat naar ziekenhuis” en knipoogt nogmaals naar mij.

Vanaf het moment dat er iets te voelen was in mijn borst tot het moment waarop ik ook in mijn lymfe iets voelde, heb ik vaak gefilosofeerd wanneer het moment van ingrijpen daar is. Een uitzaaiing kun je immers niet voelen, dus wanneer zou voor mij de situatie uit de hand lopen? Niemand hoeft dood te gaan aan een knobbel, ik had er geen last van. Een doperwt? Nou en? Een knikker? Niks van te zien, zit in mijn BH. Een bonk, ja topless zonnen roept nu wel wat vragen op, maar wat dan nog… dan ben ik niet meer helemaal perfect, reden om mijn borst eraf te halen? Nee, toch?

De knobbel in mijn lymfe bracht me weer bij de les. Het is niet over, het is niet weg. Je kunt het niet wegdenken, niet weg mediteren, niet met accupunctuur, niet met je 10% vegan dieet en niet met MMS. Wat ga je nu doen??

Behalve alle zonden die ik ooit maar heb begaan met wijn en gezelligheid en mijzelf nu kwalijk neem, krijg ik geen antwoorden meer. Normaal heb ik ergens een clou; zo speur ik internet af naar oestrogenen en HCG hormonen, bestudeer ik of je baarmoeder eruit halen helpt of niet en bestudeer ik alle alternatieve therapieën, NGM van dr. Hamer, Gerson therapy, resonantie en wat al niet. Overal had ik dingen uitgehaald die mij aanspraken, maar niemand die als een therapie resultaat oplevert echt goed kunnen uitleggen, waarom het dan werkt? En waarom het niet bij iedereen werkt!

Want als je niet weet wat iets is, hoe het werkt, hoe kun je dan een oplossing weten?

Het werk van Dr. Hamer is dan nog het meest volledig en overtuigend, maar het past niet helemaal bij mij. Hamer herleid alles tot een biologische reactie van het lichaam, die vanuit het onderbewuste wordt aangestuurd. Los je het onderbewuste trauma op dan verdwijnt de tumor spontaan. Ik geloof wel in de kracht van de geest, maar het gaat er bij mij niet in dat een door koffie en alcohol vervuild lichaam met 50 kg overgewicht net zo makkelijk kan genezen als iemand die jarenlang vegetariër is geweest en gezond buiten is geweest. Die mensen krijgen ook kanker. Ik zat er een beetje tussen in…

Ik sta met lege handen en heb feitelijk niks. En kerst 2013 met alle diners en borrels, staat voor de deur.

Ik besluit even helemaal niks te doen en mij in 2014 pas weer hieraan over te geven.

Wordt vervolgd…

 

 

 

 

 

 

Interview VROUW


Vandaag 4 oktober staat er een interview in de Telegraaf/VROUW over mijn aanpak met borstkanker.  Morgen zit de bijlage erbij in de losse verkoop.

Er komen veel reacties op het artikel in VROUW, vooral positief.  Zie de link hieronder. Ik denk dat de meeste mensen zo langzamerhand wel een betere behandeling verwachten dan chemo en bestraling. Je leest in de reacties de akelige bijwerkingen…

Mijn aanpak is zeker niet zo eenvoudig als je wijntje een keer overslaan, zoals een van de reacties terecht aangeeft. Het artikel staat helaas niet toe alle details van mijn onderzoek en ervaringen te delen. Voor wie mij goed kennen weten dat natuurlijk. Ik blijf bij mijn conclusie dat stress het meest rampzalige is voor je gezondheid, door die mindset functioneert je lichaam niet alleen totaal anders, maar kies je ook vaak nog eens voor de verkeerde oplossingen. Wat ik met dit interview vooral heb beoogt is dat ik mensen wil laten zien dat je een keus hebt.

Voor mij was en is dat een keuze voor kwaliteit van leven, ik hoop lang, maar zo niet dan heb ik er wel alles uit gehaald en heb ik vooral genoten!

Ik wens alle mensen met kanker heel veel sterkte en wijsheid.

Liefs Linda

Lees het volledige artikel in PDF: TelegraafVrouw

Lees het artikel (niet volledig) op de site van de telegraaf met alle reacties van lezers: klik hier

NB: de 45% overleving na 5 jaar betreft alle kanker gevallen, niet alleen borstkanker dat ligt inderdaad veel hoger. Ik zal de cijfers er nog eens bij pakken en er aan toe voegen.

Kanker anders benaderd


Geachte lezer,

Sinds kort is er een pagina via facebook: https://www.facebook.com/groups/385076481615453/
Via deze pagina is het mogelijk om in contact met elkaar verder te komen op je zoektocht naar de voor jou juiste begeleiding bij kanker.

Wil je aansluiten? Dat kan. Het enige wat je nodig hebt… is een facebook account.

Fijne dag gewenst, Marie-José

DCA succesvol getest door universiteit Alberta


Wim Huppes (internist) pionierde een aantal jaren terug in Nederland al eens met DCA en genas zichzelf van prostaatkanker. Hij werd verguisd en bespot door zijn beroepsgroep en het onderzoek dat hij zelf opzette met geïnteresseerden in zijn therapie leidde ook voor hem niet tot een doorslaggevend resultaat.

Dr. Evangelos Michelakis, werkzaam bij de universiteit van Alberta in Canda heeft DCA (Dichloor Azijnzuur of dichloroacetaat ) de ‘wonder drug’ verder onderzocht in dierproeven. Het helpt volgens dit onderzoek tegen de meeste kankers door de slapende mitochondriën in kankercellen  weer tot leven te wekken. Deze ontdekking dateert al van 2007, maar komt pas nu in de publiciteit.Echter in Nederland promoveerde al 35 jaar geleden iemand op dit onderzoek!

Doorgaan met het lezen van “DCA succesvol getest door universiteit Alberta”

INKAZO.NL online!


Een blog alleen is niet genoeg en daarom ben ik ook hard aan het werk om een congres te organiseren waar nieuwe ideeen over de aanpak van kanker kunnen worden besproken.  Dit initiatief hebben we ook een naam gegeven: Innovatie in KankerpatiëntenZorg of kortweg INKAZO.

Omdat het de bedoeling is om regelmatig sprekers naar Nederland te halen om innovatie in de zorg te inspireren en aan te jagen! Neem een kijkje en vergeet dan niet om je in te schrijven voor de updates!

www.inkazo.nl

InKaZo staat voor Innovatie in KankerpatiëntenZorg en is een initiatief van 4 vrouwen die zich zorgen maken om de kwaliteit van de zorg aan kankerpatiënten in Nederland. Wij willen ons inzetten om de resultaten van de gangbare behandelmethoden bespreekbaar te maken op het gebied van genezing of de kans daarop en de bijwerkingen. Voorts willen wij een dialoog op gang brengen over de vrijheid van therapiekeuze voor patiënten en arts, opdat er gezocht wordt naar innovatieve  manieren  om de effectiviteit, duurzaamheid en kwaliteit van de kankerpatiëntenzorg in Nederland te verbeteren.

Deze dialoog willen wij in het najaar van 2012 openen! Dat zal gebeuren in de vorm van een internationaal congres, waar sprekers uit de hele wereld hun visie zullen geven op niet alleen het ontstaan en de behandeling van kanker, maar ook op het scheppen van een nieuw kader waarin toetsing, erkenning en financiering van andere dan de huidig gangbare behandelmethodieken mogelijk zal zijn.

Wij nodigen overheid, verzekeraars, patiëntenverenigingen, ziekenhuisdirecties, verplegend personeel,  specialisten, therapeuten, psychosociaal begeleiders, hulpverleners, huisartsen en patiënten uit om deel te nemen aan het congres.

Kanker begrijpen


Ik wil julie graag in contact brengen met Henk Fransen. Henk is arts en heeft een prachtige site met zeer veel informatie over allerlei onderzoek naar kanker. Hij heeft zijn therapie ontwikkelt rondom het verminderen van stress.

Voor mensen die net met kanker zijn geconfronteerd  heeft hij twee prachtige luister CD’s ontwikkelt die je helpen om de ziekte te begrijpen en in een breder perspectief te zien.

Henk is al jaren bezig mensen met kanker te helpen. Hij gelooft zeer in het zelfherstellend vermogen van het lichaam. Ik kan iedereen die met kanker te maken heeft, aanbevelen zijn site te bezoeken en een abonnement te nemen op zijn nieuwsbrief.

Een site die ik je ook van harte kan aanbevelen, waar je een vrij compleet overzicht krijgt van het aanbod van complementaire therapie in Nederland is www.zorgzoeken.nl

Liefs Linda

Reconnective Healing; de praktijk (deel 2)


Ik had zoals in deel 1 beschreven Reconnective Healing al bestudeert en een aantal filmpjes gezien op internet van Eric Pearl, toen ik gebeld werd door Caspar Veeger. Caspar was al therapeut in Body Shift massages en heeft een praktijk in Amsterdam waar hij sinds zijn opleiding in 2009 door Eric Pearl ook Reconnective Healing doet. Toen hij mij vertelde over zijn praktijk was ik al redelijk op de hoogte maar had nog geen idee hoe het zou voelen en of het bij mij zou werken?

Proefkonijn
Ik onderzoek al enige tijd complementaire en alternatieve geneeswijzen en werp mij graag op als proefkonijn. Als ik de therapie kan begrijpen en het mechanisme wat erachter zit kan verklaren dan ben ik graag bereid de therapie te ondergaan. De deal is dat ik een gratis sessie onderga om er vervolgens over te schrijven, zodat ook anderen kennis kunnen nemen van mijn ervaringen.

Ik besloot de proef op de som te nemen en ik heb met Caspar  afgesproken in Amsterdam voor een eerste sessie. Caspar heeft zijn praktijk in een pand aan de van Eeghenstraat 11 in Amsterdam, zijn praktijk ligt aan de achterkant van het huis aan de tuinzijde. Het eerste uur hebben we vooral gesproken over hoe het werkt en hoe Caspar zelf met deze therapie in aanraking is gekomen. Als Caspar spreekt, gebeurt er al wat met je. Sommige mensen hebben een stem om naar te luisteren en Caspar heeft zo’n stem. Je wordt er rustig van, het tempo vertraagt, maar zonder dat je je gaat vervelen. Rustig legde hij mij uit hoe het volgens hem werkt, want ook Caspar heeft niet alle antwoorden. Hoe de mens uit energie bestaat, de meridianen als een soort snelweg van informatie, maar ook alle cellen. Dat communicatie van de cellen onderling met licht gebeurt en licht alle informatie bevat. Hoe dit energieveld zich ook buiten het lichaam uitstrekt en contact kan maken met het energieveld van de aarde. Dat je hart een veel grotere zender en ontvanger is dan het hoofd en hoe in de reconnective healing de energie of informatie via het hart van de therapeut, naar het hoofd van de patiënt stroomt. Doorgaan met het lezen van “Reconnective Healing; de praktijk (deel 2)”

Platische chirurg onderzoekt oorzaak kanker


…en vindt vele oplossing!

Op deze blog lees je hoe je borstkanker kunt voorkomen en aanpakken als je het al hebt. Veel mensen twijfelen aan mijn deskundigheid en zeker mijn autoriteit. Dat is begrijpelijk en daarom blijf ik voor u zoeken naar mensen die dat probleem niet hebben en u waardevolle informatie kunnen geven over kanker.

Er zijn namelijk steeds meer artsen in de hele wereld die begrijpen dat ze hun patiënten onvoldoende helpen. Zij realiseren zich dat ze teveel naar de pijpen van de farmaceutische industrie zijn gaan dansen en vooral de financiële belangen van die bedrijven steunen en niet die van hun patiënten.

Deze artsen zijn nog niet talrijk. Wanneer zij tot dit besef komen is er voor hen namelijk geen plaats meer in de huidige gezondheidsindustrie. Daarom is het nog steeds uitzondering dat artsen een andere weg kiezen…

Dr. Christine Horner is zo iemand en zij was plastische chirurg. Door haar persoonlijke ervaring met haar moeder die is overleden aan de gevolgen van borstkanker en omdat het haar begon op te vallen dat haar patiënten, waar een mastectomie op was uitgevoerd,  steeds jonger werden, startte zij haar eigen onderzoek naar de oorzaken en behandeling van kanker.
En stelde zich de vraag: Kunnen vrouwen nog iets anders doen dan alleen een mammografie laten maken?

De antwoorden die ze vond bevestigen waar ik u al over heb geinformeerd op deze site!

In het interview geeft zij overigens ook aan dat zij geen voorstander is van het maken van een mammografie!

Bekijk de video met het interview van Dr. Christine Horner op you tube! Klik hier: http://www.youtube.com/watch?v=I_yRmHw2kv0

Of lees hier een uitgebreid artikel over wat Dr. Christine Horner aanbeveelt: http://www.earth-matters.nl/5/4224/gezondheid/hoe-u-kanker-in-uw-lichaam-uithongert-vermijd-deze-top-4-etenswaren-die-kanker-voedsel-geven.html