Met lege handen…wat nu? (2)


Eind oktober 2013 ontdekte ik onder mijn rechter oksel een opgezette lymfeklier ter grootte van een duivenei.  Het hele jaar daaraan voorafgaand, was ik bezig geweest om een knobbel ter grootte van een knikker in mijn rechterborst weg te krijgen met dieet en MMS. Wat eind 2012 begon als een kleine doperwt, groeide door tot formaat knikker om tenslotte eind oktober 2013 het formaat te bereiken van een grote bonk…vergezeld van een opgezette lymfeklier. Met daarin een harde knobbel. Deze diende zich overigens totaal onverwachts aan. Ik was op de boekpresentatie van Ard Pisa’s boek toen ik daar mijn ei ontdekte en hevig schrok.

Al direct 6 maanden na mijn operatie in augustus en november 2008 had ik in het operatie gebied een onregelmatigheid gevoeld ter grootte van een rijstkorrel. Mijn dieet was in de maanden zeer streng. Ik dronk maanden geen koffie en alcohol, at salades tot ik er gek van werd, vermeed alle suikers en koolhydraten en dronk liters groene thee. Gaande weg paste ik mijn eetgewoontes wat meer aan naar het normale leefpatroon en at jaren op basis van 10% veganisme. Wat inhield dat ik bijvoorbeeld een lekker curry maakte met veel paprika, broccoli, boontjes, uien en ladingen kurkuma, maar de kip stukjes er dan op mijn bord uitviste. Sowieso had ik mijn gezin ook op een vlees rantsoen gezet. Voor bovengenoemde curry kocht ik 200 gr biologische kip en ook als we eters hadden viel het niemand eigenlijk op dat er bij ons nauwelijks vlees meer op tafel kwam. Lekkere salades met gegrilde groenten en een pistache dressing, voorgerechten met salsa gevulde avocado’s, deed de meesten hun vlees wel vergeten.

In de loop van 2009-2010 groeide mijn rijstkorreltje onverwacht naar doperwt formaat, maar kromp ook net zo hard weer als ik een MMS kuur nam en mijn eetgewoonte weer aanscherpte. Ik ging in de periode direct na mijn operaties ook naar Dr. Zhu in Rotterdam voor acupunctuur behandelingen. Ik was al een tijdje niet meer geweest, nadat ik 4 maanden elke week met elektrische pulsen via de naalden was behandeld en 3 maanden chinees kruiden had gedronken, ging ik in 2010 weer bij hem langs om de stand van zaken van mijn doperwt op te nemen.

Dr. Zhu heeft een Chinese doos met twee elektroden, waarmee hij je meridianen afspeurt. De allereerste keer dat ik bij hem kwam kon hij zonder enige toelichting van mijn kant, zien dat er een operatie was geweest in mijn rechterborst. Hij zei ook dat ik geen kanker had en wees me de drie plekken in mijn handpalm en vingers, waar ik anders pijn had kunnen voelen als hij de elektrode daar op had laten rusten. Ik had wel ergens anders een steek gevoeld, maar dat was mijn zwakke onderrug.

Deze keer zo’n twee jaar later, voelde ik op de 3 plaatsen een tinteling en lichte steken, toen hij zijn elektrode over mijn handpalm en vingers bewoog. Ik had geen uitleg nodig. Dr. Zhu was ook helder; “Hier in Westen vrouwen veel belang hechten aan borsten… in China probleem terug gekomen, wij zeggen borst eraf”. Hij lachte vriendelijk naar me, zoals altijd. En lacht nog harder als ik zeg dat dat geen optie is voor mij. Ik vraag of hij me nog kan helpen met Chinese kruiden en opnieuw ga ik weg met een lading totaal onbekend uitziende zakjes die ik s’ochtends inneem. Sommige smaken lekker, er lijkt zoethout in te zitten, anderen zijn echt te smerig voor woorden, maar ik heb vertrouwen in Dr. Zhu. Hij heeft tenslotte een jonge vrouw van leverkanker genezen, een dochter van een patiënt met rugproblemen. De vrouw was uitbehandeld vertelde hij me met pretoogjes; ” Ziekenhuis deze jonge vrouw weggestuurd! Leverkanker niks aan te doen, zij moet thuis sterven!!” Hij keek mij vol ongeloof aan…”Jonge vrouw 34 jaar, sterven? Nee, onmogelijk! Ik heb haar Chinese medicijnen gegeven en accupunctuur, zij helemaal genezen!” Hij laat met het krantenartikel zien, dat hij heeft bewaard. De genezing van deze vrouw had zoveel opzien gebaard dat hij door een arts werd uitgenodigd een presentatie te houden over accupunctuur in het Erasmus ziekenhuis. Hij toonde het artikel trots. Verder behandelde hij nooit kankerpatiënten, zei hij want, “iedereen gaat naar ziekenhuis” en knipoogt nogmaals naar mij.

Vanaf het moment dat er iets te voelen was in mijn borst tot het moment waarop ik ook in mijn lymfe iets voelde, heb ik vaak gefilosofeerd wanneer het moment van ingrijpen daar is. Een uitzaaiing kun je immers niet voelen, dus wanneer zou voor mij de situatie uit de hand lopen? Niemand hoeft dood te gaan aan een knobbel, ik had er geen last van. Een doperwt? Nou en? Een knikker? Niks van te zien, zit in mijn BH. Een bonk, ja topless zonnen roept nu wel wat vragen op, maar wat dan nog… dan ben ik niet meer helemaal perfect, reden om mijn borst eraf te halen? Nee, toch?

De knobbel in mijn lymfe bracht me weer bij de les. Het is niet over, het is niet weg. Je kunt het niet wegdenken, niet weg mediteren, niet met accupunctuur, niet met je 10% vegan dieet en niet met MMS. Wat ga je nu doen??

Behalve alle zonden die ik ooit maar heb begaan met wijn en gezelligheid en mijzelf nu kwalijk neem, krijg ik geen antwoorden meer. Normaal heb ik ergens een clou; zo speur ik internet af naar oestrogenen en HCG hormonen, bestudeer ik of je baarmoeder eruit halen helpt of niet en bestudeer ik alle alternatieve therapieën, NGM van dr. Hamer, Gerson therapy, resonantie en wat al niet. Overal had ik dingen uitgehaald die mij aanspraken, maar niemand die als een therapie resultaat oplevert echt goed kunnen uitleggen, waarom het dan werkt? En waarom het niet bij iedereen werkt!

Want als je niet weet wat iets is, hoe het werkt, hoe kun je dan een oplossing weten?

Het werk van Dr. Hamer is dan nog het meest volledig en overtuigend, maar het past niet helemaal bij mij. Hamer herleid alles tot een biologische reactie van het lichaam, die vanuit het onderbewuste wordt aangestuurd. Los je het onderbewuste trauma op dan verdwijnt de tumor spontaan. Ik geloof wel in de kracht van de geest, maar het gaat er bij mij niet in dat een door koffie en alcohol vervuild lichaam met 50 kg overgewicht net zo makkelijk kan genezen als iemand die jarenlang vegetariër is geweest en gezond buiten is geweest. Die mensen krijgen ook kanker. Ik zat er een beetje tussen in…

Ik sta met lege handen en heb feitelijk niks. En kerst 2013 met alle diners en borrels, staat voor de deur.

Ik besluit even helemaal niks te doen en mij in 2014 pas weer hieraan over te geven.

Wordt vervolgd…

 

 

 

 

 

 

23 thoughts on “Met lege handen…wat nu? (2)

  1. Dag Linda
    Bedankt voor de interessante informatie die je deelt. Wat jammer dat de kanker weer tevoorschijn is gekomen, maar wat goed dat die nu weer op zijn retour is. Volhouden!
    Ik heb een vraag over het gebruik van abrikozenpitten. Waarom ben je nu overgestapt op capsules en gebruik je niet meer de pitten?
    Je meldt iets over het gebruik van enzymen naast de abrikozenpittencapsules. Kun je daar iets meer over vertellen op je blog.
    Hartelijk dank voor je openheid.

    1. Beste Anita,
      Dank voor je vraag! De pitten waren niet geweldig lekker en ik kreeg pijn in mijn kiezen van het kauwen de heel dag. Elk uur 10 pitten tot moes kauwen is geen pretje. Je moet ze lang in je mond houden om de B17 via je mond op te nemen. Gaan de pitten je maag in dan neem je er veel minder B17 uit op…De pillen zijn dan een stuk gemakkelijker in te nemen, plus dat je meer houvast hebt over de dosering.

  2. Lieve Linda, wat akelig voor je om te lezen dat je het weer gegroeid is en dat je geen antwoorden meer hebt. Dat kan ik me heel goed voorstellen. Fijn dat er al mensen zijn die jou wat handreikingen kunnen doen en dat je er mee bezig bent. Ik vond het boek van Katja Swager ook heel inspirerend, zij had uitgezaaide kanker en is nu schoon. Ik hoorde van mijn Chinese kruidenman over een vrouw in Limburg, ik heb haar telefoonnnummer die ook uitgezaaide borstkanker had en nu nog op 15% zit van de oorspronkelijke tumor. Daarnaast kan ik je Ludwig Schutte aanbevelen, hij behandelt mensen vanuit de Chinese geneeskunst, hij geeft je oefeningen die je zelf kunt doen en hij geef energetische healings. Ik heb er veel aan gehad destijds. Ik wens je onwijs veel sterkte toe met het vinden van het voor jou beste besluit. Ik wens je dat je tot vrede kunt komen met je keuzes en weet dat je altijd opnieuw kunt kiezen. Las laatst nog over een onderzoek van Kankeractueel over de positieve invloed van vitamine D3, maar dat wist je misschien al. Heel veel sterkte en succes! Hartegroet Leonie Linssen

  3. Dag lieve Linde en anderen,
    Het openhartige verslag van Linda raakte me. Het raakte me in het stukje strijd dat ik als geen ander heb kunnen voelen na mijn darmkankeroperatie. Een gevoel van machteloosheid dat er iets gebeurde waarvan ik de afloop niet kende. Meteen aan de slag met van allerlei dingen die op mijn pad kwamen. Waaronder voeding, en oh oh wat kon ik merken dat ik soms panisch was dat ik iets verkeerds at. Volgens de een waren bieten fantastisch volgens anders weer niet, zo ook peulvruchten , vlees enz. Ik raakte de weg er van kwijt en deed alles door elkaar. Acht maanden gierden de zenuwen door mijn lijf en voelde ik dat ik helemaal niet kon vechten tegen deze situatie. Dat vechten helemaal niet de juiste instelling was en bovendien dat ik voelen dat ik mijn hele leven al zoveel had gevochten . Ik was moegestreden.
    Toen ik me langzaam maar zeker ging focussen op verzoening
    met mijn sterfelijkheid kwam er de rust die ik zocht. Voelde ik eindelijk dat ik me kon ontspannen. Toen mijn moeder en mijn zoon zeiden dat sommige mensen nu eenmaal eerder doodgaan dan anderen voelde ik een diepe opluchting! Ik mocht doodgaan van mijn dierbaren, niet dat ze het graag wilden ( tenminste daar ga ik vanuit 😉) maar ik kreeg toestemming. En vanaf dat moment ben ik steeds meer ontspannen. En rustiger geworden en kan ik voelen dat ik leef. Kan ik eindelijk zeggen dat ik leef. En het het bijzondere is dat het dan ook niet meer uitmaakt of het einde eerder of later komt. Het is een grenzeloos gevoel dat zoveel ruimte geeft! In die ruimte bestaat de dood helemaal niet. En in die ruimte doe je aan behandelingen wat bij jou past en voel je ook wat jou weg is. En dat is een unieke weg!
    Hoe dichterbij jezelf , hoe meer ruimte en ontspanning je kunt voelen.
    Ik wens iedereen die een levensbedreigende ziekte heeft ( gehad) de staat van totale vrijheid. Daarin kunnen we elkaar ontmoeten, helpen en steunen. Er is niets te doen. Er is alleen maar zijn. En dat zijn gebeuren dingen en vaak de dingen die precies het juiste zijn.
    Ik zeg nog net geen ” amen” maar zo voelt het wel.
    Lieve groeten,
    Wouthiera

    1. Mijn besluit destijds om geen chemo etc te nemen was vanuit het besef dat ik mijn leven wil leiden en niet van iemand anders. met de dood zichtbaar aan de horizon had ik eindelijk de moed om voor mezelf te kiezen en de kwaliteit van leven weer te zoeken die ik was kwijtgeraakt. Mijnstrijd is een strijd met mezelf en niet met kanker. Het blijkt steeds weer een existentieel vraagstuk te zijn zoals jij het ook hierboven beschrijft. Hoe vreemd ook is dat nu juist wat mijn leven interessant maakt. Wat zou je doen als? Is een vraag waar wij midden in staan en de kans krijgen die ervaring echt door te leven. Ik strijd daar niet tegen. Ik strijd tegen de ingeplantte programmering om mijn vrijheid over te dragen aan een ander, die vele gedaantes kan aannemen. Dit systeem van conditionering waarbij de mens tot consument en voorwerp wordt gemaakt om het systeem te dienen, is allemaal onderdeel van mijn strijd. er zijn dagen dan ben ik sterk en heb ik geen spoor van twijfel over mijn innerlijke stem, maar er zijn ook nog steeds momenten dat twijfel de kop opsteekt. Die worden gelukkig steeds minder. Hoe lang je leeft is voor mij niet de vraag, hoe je leeft wel.

  4. Linda,
    ik heb je laatste blog al verschillende malen gelezen. Het raakt me…Alleen de titel al…Jij die zo je best deed, die zo vol vechtlust en kracht dit zou gaan aanpakken. Ik leef met je mee en ben zo benieuwd naar het vervolg. Wat ga je doen (of misschien juist niet doen). Waar ligt jouw kracht? Jouw wijsheid. Ik wens je kracht én wijsheid. Heb je al eens met Katja Swager contact gehad? Voel wat goed voor je is…liefs Caroline

  5. Beste Linda, vandaag las ik jouw bericht van december 2013.
    Al eerder had ik van allerlei over jou in de Telegraaf gelezen.
    Mijn complimenten voor alles wat je tot nu toe hebt bereikt.
    Ook de hele verzameling van mogelijkheden waartoe jij toegang geeft.
    Ik heb geen idee hoe het nu met je gaat.
    Maar ik heb kanker van dicht bij in het verleden meegemaakt, ik ben fysiotherapeut met allerlei extra’s.
    Sinds ongeveer 4 jaar heb ik me heel erg verdiept in de GNM.
    Ook in de epigenitica en hoe je beliefsysteem je lichaam aanstuurt.
    (Bruce Lipton) en Hoe verander je overtuigingen (Psych-K).
    Misschien kan ik je nog puzzelstukjes aanreiken.
    Zo ie zo is er een nieuwe heel goed toepasbare aanvulling bij de GNM, die veel angst kan wegnemen, en celgroei in conflictactiiviteit aanzienlijk kan verminderen en je helpt de hangende heling door te zetten.
    Lymfeklieren die zwellen zijn in de GNM hangende helingen.
    Celvermeerdering in lymfeklieren is hangende heling en hele snelle groei kan ook te maken hebben met vulling van vocht in die helende cellen.
    En dat heeft weer met een ander proces te maken.
    Voel je vrij om mij te bellen of te mailen.
    Je kunt mij verblijvend contacteren,
    Ik zou je heel graag willen helpen, ik heb bewondering voor je.

    Ik wens je veel sterkte met de weg die jij bewandelt en gaat bewandelen.

    Een hartelijke groet, Annemijn de Witte
    tel 024-3606266

    .

    1. Hartelijk dank voor je steun en uitleg over NGM, annemijn. Er wordt mij van vele kanten hulp geboden, dank daarvoor. Ik laat het allemaal op me inwerken. Ik heb je nummer dank daarvoor.

    2. Mooi Annemijn! Ik doe op dit moment een cursus GNM bij Bert van Grondelle; 4x een weekend. Interessant wat je vertelt over een nieuwe aanvulling op de Germaanse. Ook al werk ik in de gezondheidszorg…ik vind het moeilijke materie. Morgen mag ik weer en neem de vraag mee van Linda die ze beschreef aan het einde van haar blog. Kan ik die goed toepasbare aanvulling terugvinden op internet? Hartelijke groet Caroline

      1. Hallo Caroline,
        Doe de groeten aan Bert.
        Het gaat over de muziek van Dr. Hamer.
        Ik heb daar met Bert over gesproken.
        Ik heb er zelf al hele verrassende dingen mee meegemaakt en als je zijn boek en zijn (DrHamer) nieuwsbrief ervaringen leest is het zo interessant.
        Er zijn wel 3 boeken over dit onderwerp.
        Wat doe je in de gezondehidszorg?
        Groet Annemijn de Witte

      2. De muziek van Dr. Hamer helpt als je een “ziekte” hebt met een hangende heling.
        Een heleboel “ziektes” vallen hieronder.
        De processen die zich ontwikkelen tijdens de conflict-actieve fase die
        verlopen veel minder heftig.
        De oorzaak van de hangende helingen hebben vaak met de nacht te maken.
        In de dromen beleef je even kort je conflict dat je juist opgelost hebt.
        Maar door deze relaps begint de heling weer overnieuw.
        Overdag kan dat ook gebeuren, daar vallen bv de allergiscge reacties onder. Maar de sporen die je bewust oploopt kun je vaak ontwijken overdag, maar inde nacht niet. En volgens Dr. Hamer vinden 80% van de relapsen juist in de nacht plaat.
        Als je zijn muziek aanzet (heel zachtjes) in de nacht, belemmert de muziek dat het lichaam op je dromen reageert.
        Ik merk het wel of er nog meer vragen zijn.
        Annemijn

      3. Interessant dat muziek steeds terugkomt. Ik was zelf erg geraakt door de wheeping camel kun je op youtube vinden. Als je dat gezien hebt kijk je heel anders tegen zaken aan

        Verstuurd vanaf mijn iPad

  6. Hoi Linda, allereerst wil ik zeggen dat het me spijt voor je dat er toch weer sprake is van een groei. Verder wil ik je dan toch nog in overweging geven om dokter Kossakowski te raadplegen, homeopathisch arts (vrouw) bij het Artsencentrum voor Homeopathie in de Deurloostraat in Amsterdam. Zij heeft met mij ook gewerkt (borstkanker) vanuit de (wetenschappelijk onderbouwde) Banjiri Protocolls uit India. Is zeker het proberen waard.
    Sterkte met je zoektocht. Hartelijke groet Liesbeth

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s