Reconnective Healing; de praktijk (deel 2)


Ik had zoals in deel 1 beschreven Reconnective Healing al bestudeert en een aantal filmpjes gezien op internet van Eric Pearl, toen ik gebeld werd door Caspar Veeger. Caspar was al therapeut in Body Shift massages en heeft een praktijk in Amsterdam waar hij sinds zijn opleiding in 2009 door Eric Pearl ook Reconnective Healing doet. Toen hij mij vertelde over zijn praktijk was ik al redelijk op de hoogte maar had nog geen idee hoe het zou voelen en of het bij mij zou werken?

Proefkonijn
Ik onderzoek al enige tijd complementaire en alternatieve geneeswijzen en werp mij graag op als proefkonijn. Als ik de therapie kan begrijpen en het mechanisme wat erachter zit kan verklaren dan ben ik graag bereid de therapie te ondergaan. De deal is dat ik een gratis sessie onderga om er vervolgens over te schrijven, zodat ook anderen kennis kunnen nemen van mijn ervaringen.

Ik besloot de proef op de som te nemen en ik heb met Caspar  afgesproken in Amsterdam voor een eerste sessie. Caspar heeft zijn praktijk in een pand aan de van Eeghenstraat 11 in Amsterdam, zijn praktijk ligt aan de achterkant van het huis aan de tuinzijde. Het eerste uur hebben we vooral gesproken over hoe het werkt en hoe Caspar zelf met deze therapie in aanraking is gekomen. Als Caspar spreekt, gebeurt er al wat met je. Sommige mensen hebben een stem om naar te luisteren en Caspar heeft zo’n stem. Je wordt er rustig van, het tempo vertraagt, maar zonder dat je je gaat vervelen. Rustig legde hij mij uit hoe het volgens hem werkt, want ook Caspar heeft niet alle antwoorden. Hoe de mens uit energie bestaat, de meridianen als een soort snelweg van informatie, maar ook alle cellen. Dat communicatie van de cellen onderling met licht gebeurt en licht alle informatie bevat. Hoe dit energieveld zich ook buiten het lichaam uitstrekt en contact kan maken met het energieveld van de aarde. Dat je hart een veel grotere zender en ontvanger is dan het hoofd en hoe in de reconnective healing de energie of informatie via het hart van de therapeut, naar het hoofd van de patiënt stroomt.

Waar moet ik gereset worden?
Terwijl we zo zaten te praten vroeg ik mij ondertussen af wat er bij mij gereset zou moeten worden, waaraan zou ik straks eventueel zou kunnen merken dat iets in mij zou zijn geheeld?  Kanker, weet ik zeker, heb ik niet meer, dus wat dan wel? Ik dacht aan mijn gescheurde kruisbanden van mijn linker knie. Dat is een onherstelbare blessure, volgens elke orthopeed, waar je blijvend last van kunt houden door instabiliteit van je knie.  Zouden mijn kruisbanden weer kunnen aangroeien? Ik besloot niets te zeggen tegen Caspar over mijn knie.

De sessie begint. Ik ga op een zachte massage tafel liggen op mijn rug en hoef alleen mijn schoenen uit te doen en mijn ogen te sluiten. Ik probeer te ontspannen. Aan niks te denken, alleen te voelen. Maar ik denk natuurlijk van alles, zoals stinken mijn voeten niet? Of stink ik sowieso niet? Ik voel dat ik op de tafel lig en het voelt ineens niet meer zo gemakkelijk als ik dacht. Ga ik dit een half uur volhouden?? Dan voel ik mijn voeten tintelen, vanuit mijn tenen gaan er een soort elektrische tintelingen door mijn voeten omhoog tot aan de onderkant van mijn kuit. Bij beide voeten. Ik vraag me af of Caspar nu ook bij mijn voeten bezig is? Is het koud? Wat voel ik? Voel ik het wel of beeld ik het mij in? Dan ervaar ik een merkwaardig gevoel in mijn hoofd, het stuk hersenen boven en achter mijn ogen lijkt wel alsof eraan getrokken word. Ik realiseer me dat ik wel druk heb gevoeld op mijn hoofd maar dit is een soort trekken, wat steeds sterker wordt. Mijn rechterhand begint nu spastisch te doen, met klein schokjes verplaats mijn hand en arm zich steeds verder naar rechts, ik doe niks mijn spieren pulseren met kleine schokjes. En dan voel ik mijn linker knie. Dat is grappig, Caspar heeft mijn knie ontdekt. In mijn knieschijf voel ik kleine tintelingen en zo nu en dan schiet er een flits omhoog mijn bovenbeen in, vooral aan de achterkant waar je hamstring zit. Ik word enthousiast en denk; toe maar! Maak mijn knie maar weer heel, kan ik weer lekker skiën! Ben ik niet meer bang om te vallen! Caspar legt zijn hand op mijn schouder, de sessie is voorbij. Het half uur is omgevlogen.

Caspar vraagt me wat ik heb gevoeld en ik zeg hem dat ik in het begin mijn voeten voelde. Caspar zegt dat hij toen bij mijn hoofd bezig was. Dat ik mijn knie voelde, hij zegt dat hij niet specifiek met een lichaamsonderdeel bezig is, maar vooral probeert te voelen waar de energie hem heenleidt.

Als een sessie goed verloopt geeft het Caspar ook energie, ik geloof dat dit bij onze sessie het geval is. Ik voel me op mijn gemak bij Caspar, voel dat mijn energie hier gewoon kan zijn. Ik merk wel dat ik nog niet helemaal open sta voor wat er hier gebeurt. Ik ben nog teveel in mijn hoofd bezig. Maar ik ben nieuwsgierig gemaakt, voor de energie die ik duidelijk heb gevoeld die aan het werk is geweest.

Ik ben me bewust geworden van mijn hart en de energie die daarin huist. Mijn hart. Hoe zou mijn wereld veranderen als ik echt vanuit mijn hart durf te leven en te spreken?

Zie voor informatie over deze sessies consious-connection

Of neem contact op met Caspar Veeger op 06-81466887

Advertenties

3 thoughts on “Reconnective Healing; de praktijk (deel 2)

  1. Ik heb naar aanleiding van dit verhaal op deze website ook enige sessies bij Caspar gedaan. Het zijn interessante ervaringen geweest. Op sommige momenten tijdens behandeling beginnen er spontaan spiertjes te bewegen die je niet zelf bestuurt, of begint het lichaam opeens enige momenten te schokken. Op andere momenten “zie” je met ogen dicht kleuren bewegen en voel je soms kou, en soms warmte.
    In je hoofd gebeurt er ook van alles. Ik ben er in alle gevallen met een gelukkig gevoel in mijn hoofd vandaan gekomen en enige vermindering van lichamelijke klachten.
    Volgens de reguliere geneeskunde zou een poosje in stilte met ogen dicht onder een deken liggen met iemand die er omheen loopt en je niet fysiek aanraakt geen effect mogen hebben en zou alle effect alleen placebo moeten zijn.
    Wat ik gevoeld en ervaren heb tijdens en na behandeling kan ik met zekerheid geen placebo noemen. De effecten zijn te groot geweest voor even stil liggen op een tafel zonder lichamelijk contact, beeld of geluid.
    Voor zover ik het begrepen heb komt het er op neer dat Caspar voelt waar in het lichaam teveel of te weinig energie zit, op plekken waar het teveel zit zou hij het weghalen en op plekken waar het te weinig zit het toevoegen. Dit met de bedoeling een evenwicht te herstellen. Ik durf echter niet te garanderen dat ik alles goed begrepen heb.
    Ondanks mijn technische studie aan een universiteit begin ik het idee te krijgen dat er “meer is tussen hemel en aarde” dan ik voor mogelijk hield en dat de wetenschappelijke theorieën over dode materie niet volledig zijn wanneer ze toegepast worden op levende wezens.

    1. Wat fatastisch Rene om dit te horen! Er is natuurlijk veel meer! Ikzelf be van mening dat we moeten kijken naar magnetisme als het quantumveld. Totaal onzichtbaar, maar dit is waar net als bij het RNA de informatie ontsloten wordt. Ik zie electriciteit als de pomp het lineaire deel en magnetisme als het veranderlijke bewegende constant veranderende aanpassende veld van mogelijkheden dat letterlijk ons DNA bestuurt. Althans de expressie daarvan en ik dek dat dat is wat je voelt bij reconnective healing. Je taptin het gezonde veld van de ander, die stuurt de blauwdruk van zijn veld naar jou waardoor jouw cellen zich weer herinnneren dat ze ook een andere programmering hadden. Makes sense?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s